Expreszo

Iedere woensdag is het gehaktdag! Onze vegetarische Expreszo adjunct-hoofdredacteur Giel maakt wekelijks bioverantwoord vegagehakt van kwakzalvers, hufters, stoorzenders en dramaqueens.

Zolang we geen chronische kaalheid hebben ontwikkeld en nog geen kalende leeftijd hebben bereikt hebben we er allemaal last van: ons haar groeit. Waar in de oertijd haar vooral als functioneel werd gezien om het betere behoud van lichaamswarmte, heeft die functie zich naarmate men uit de holbewonersgrotten trok en in de flatappartementjes met hogerrendementsketel is gaan zitten minder betekenis gekregen. Tegenwoordig is ons haar vooral nuttig om zijn expressieve karakter. Ons haar communiceert wat oppervlakkige maar vaak nuttige informatie naar onbekenden over onze levensstijl en prioriteiten.

Voor sommigen is haargroei een zegen. Onze gemeenschap heeft zelfs de hele haarbranche gekaapt. Mede door homoseksuelen is haarstyling sinds de Tweede Wereldoorlog van bloempotknippen naar razorren, verven en sprayen gegaan. Waar je vroeger vooral niet te gek moest doen en niet moest willen opvallen, is een waanzinnig kapsel vandaag de dag nog de enige mogelijkheid om een beetje in het oog te springen op facebookfoto’s en twitteravatars. Daarom des te onbegrijpelijker dat er nog steeds mannen (en zelfs vrouwen) zijn die hun haar ‘millimeteren’. Ofwel: met de tondeuse het haar terugbrengen tot enkele millimeters. De argumenten: lekker makkelijk, goedkoop of ‘dan hoef ik er niet over na te denken’.

Er zijn echter ook tegenargumenten te verzinnen. Ten eerste is je haar laten groeien net zo goedkoop. Als je niet een al te groot gevaar voor jezelf en je omgeving bent met een schaar in je hand kun je er gaandeweg ook voor zorgen dat je hoofd er niet opeens uitziet als een bio-industriële plofkip. Ten tweede: mensen met langer haar zijn aantrekkelijker, al is het maar omdat ze aantonen aandacht te hebben voor persoonlijke verzorging. Ten derde: je wilt voorkomen dat jouw haar naar de wereld uitstraalt dat je het allemaal niet weet en gemakshalve de heggenschaar maar in je door God gegeven lokken hebt gezet. Mensen met visie hebben haar. Kijk bijvoorbeeld naar baanbrekende visionairen als Albert Einstein, Amadeus Mozart, Voltaire, Plato en Alexander de Grote. Geen van hen hadden we serieus kunnen nemen zonder hun karakteristieke haardos.

We willen anno 2012 allemaal maar wat graag bij een subcultuur horen voor het evolutionair/biologisch erg gewilde wij-gevoel. Elke subcultuur heeft een typische haardracht waarmee men een statement probeert te maken. Emo’s herkennen elkaar aan het zwart geverfde haar met vaak lelijke uitgroei, uitgezonderd de incidentele blauwe of rode lok. Zweeftypes dragen haar bij voorkeur lang en in chaotische, ongekamde krullen of klitten. Players dragen haar bij voorkeur strak en scherp, soms net wat te platgeveegd met Kruitvat huismerk superhaarverdelger. Skinheads hebben bij voorkeur geen haar op hun hoofd, om een reden die ik nog steeds niet helemaal begrijp, maar die er in ieder geval op neer komt dat ze niets met buitenlanders hebben. Vrouwen in het algemeen dragen langer haar naarmate ze meer de behoefte voelen om mannen te versieren, wat tegelijkertijd een goede wetenschappelijke verklaring is voor waarom lesbiennes vaak niet zoveel met lang haar hebben.

Conclusie van het verhaal: haar heeft een functie. Dus zet dat tondeuse op marktplaats en koop een roestvrije schaar om het zootje geordend te houden. Haar in 2012: het mag weer.