Beste reizigers,

wikimedia commons

Opinie

Fleur van Harmelen
28 July 2017, 13:19

‘Geen ‘dames en heren’, positieve stap of onzin?’ kopte de NOS. Waarmee ‘onzin’ ook gelijk door de staatsomroep wordt weggezet als een prima optie. Even slikken. Het gaat alleen maar om een aanpassing van het standaard omroepbericht van de NS. Ik dacht dat we als bevolking alleen boos waren op de NS vanwege de vertragingen en de nét te smalle bankjes, maar dit kon er ook nog wel bij.

Gisteren begon de aandacht voor genderneutrale communicatie al met het nieuws dat de gemeente Amsterdam richtlijnen had opgesteld waarmee gemeentemedewerkers wat inclusiever kunnen zijn. Toen ik de reacties zag heb ik het maar snel weggeklikt en fluisterde ik mijzelf in dat Gerda uit Zwolle niks met mijn persoonlijk te maken had. Maar vanmorgen begon het alweer. En nu was het niet alleen Gerda, maar ook Rense, Patrick en Sharon (die het ook een verspilling van belastinggeld vond, dus Sharon gelooft ook dat NS machinisten per genderneutraal woord betaald worden) en 718 andere Facebookcomments. En nog een boel vind-ik-boosjes erbovenop. Ik had er niet zoveel op te zeggen. Vind-ik-verdrietig.

De eerste keer dat ik iemand kritisch hoorde praten over de gender binary werd er simpel gezegd dat je niet iedereen kan opdelen in óf man óf vrouw om vervolgens te verwachten dat iedereen daar dan ook tevreden mee is. Zo makkelijk is het eigenlijk. Zelf merk ik ook dat wanneer ik het zo aan mensen uitleg men daar ook best oké mee is! Ik ben verder ook niet veeleisend. Ik ben aardig flexibel met mijn aanspreekvormen; ik ga alleen gillen als ik bij Paradise By The Dashboard Light wordt geacht het vrouwendeel mee te zingen. Dat is vooral een dingetje bij bruiloften. Verder ben ik geduldig, begripvol, bereid alles uit te leggen en al dat soort dingen die ik niet zou hoeven zijn (zeker als ik cisgender was), maar het is nou eenmaal even zo. Het liefst zou ik iedereen die mij als vrouw aansprak daarop verbeteren, maar ik durf dat nog niet zo goed. Daarom ben ik extra dankbaar voor hen die dat wél doen, want zij creëren die ademruimte waarin iedereen in ditzelfde schuitje zo’n behoefte aan heeft. Dankzij hen komen dit soort veranderingen steeds meer.

Ik ben aardig flexibel met mijn aanspreekvormen; ik ga alleen gillen als ik bij Paradise By The Dashboard Light wordt geacht het vrouwendeel mee te zingen. Dat is vooral een dingetje bij bruiloften.

Maar waar wringt de hippe uniseks schoen dan? Voor mij is dat hier: Al mijn hele volwassen leven krijg ik van allerlei mensen te horen dat ze ‘mij niet echt als een vrouw kunnen zien’. Teksten als “Ja, alle meiden zijn er en Fleur is er ook!” hoorde ik meer dan regelmatig. Winkelmedewerkers die mij erop aanspraken dat ik toch echt in de mannenafdeling stond. Nooit heb ik me op mijn plek gevoeld als vrouw in deze wereld en men heeft dat ook altijd beaamt. Maar nu ik er zélf voor kies om deze ruimte buiten de tweedeling man/vrouw in te nemen is het land ineens te klein.

Ik mag voor manwijf worden uitgescholden, maar ik mag het niet willen zijn.

Dat de NS voortaan mogelijk zou kunnen gaan omroepen met ‘beste reizigers’ vind ik vooral leuk. Het maakt me blij. Ik voel dezelfde blijdschap wanneer ik een enquete invul en bij geslacht ‘anders’ mag invullen. Of wanneer ik bij mijn kapper (de Men Only te Naarden) het mannentarief mag betalen. Ik krijg een glimlach van oor tot oor waar ik de hele dag goed op ga en durf weer heel stiekem te hopen dat dit over 30 jaar gewoon door iedereen begrepen wordt. Maar tot die tijd besta ook. Zolang mijn identiteit niet iets is wat ik zelf mag uitleggen, maar iets wat voor Jan en Allevrouw ter discussie staat zijn we daar nog lang niet.

Profile photo of Fleur van Harmelen

Door Fleur van Harmelen

Fleur heeft een huis, een baan én een plant. Daardoor lijkt Fleur heel volwassen maar dat valt in de praktijk tegen. Kijkt veel films en drinkt meer koffie.

Meer van Fleur »