Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
FF voorstellen:
(door: Romy)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Yuan (21), Anne (24), Mick (17), Romy (19), Dave (25), Irene (16), Robert (23) en Melanie (17) vullen de kolommen met alle mogelijke onderwerpen. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
FF voorstellen
Nou ja, het is dat het moet, maar anonimiteit is toch wel het fijnst. Ik geloof dat mijn ouders mij op 5 juni 1989 Romy hebben genoemd en daar op dat moment heel blij mee waren. Ze waren zelfs blij met elkaar. Dat het anderhalf jaar later niet zo bleek te zijn en ik geen idee heb wie mijn vader is, neem ik mezelf niet kwalijk. Soms heb je er van die hufters tussen zitten die niet weten hebben wat gevoel is.
Mooi bruggetje om over te gaan op mijn stiefvader.
Sinds een jaar of 9 verpest hij nu mijn leven door te denken dat het zijn sperma is dat mij laat ademen. Ik mag hem niet, nooit gedaan, en dat gaat ook niet gebeuren. Behalve op dat ene moment toen ik alles kwijt was geraakt en mijn bloed over mijn arm liep. Ik zei dat ik van hem hield, ondanks alles. Nu ik alles op een rijtje heb en de haat er weer zit, ben ik blij met wie ik ben.
Romy Malepaard, een echte Haarlemse met ondergewicht. Ik weeg 43 kilo en geef het een jaar om er 12 bij te eten. Ik mag geen vet meer, omdat ik daarvan afval. Ik ben gedwongen met de bus te gaan, omdat de fiets mijn overige kilo's wegneemt. Je zou kunnen zeggen dat ik vecht tegen anorexia. Ik zeg dat ik vecht tegen het label met de naam anorexia. Overal waar ik kom, word ik raar aangekeken, vooral als ik een Big Mac in mijn handen heb. 'Zo zij durft', hoor ik ze denken.
Boven op dit alles ben ik ook nog eens lesbisch en lui.
Te lui om iets van mijn leven te maken, omdat ik leef voor de liefde. Dat ene meisje dat ook op mij wacht, waar ik al een liefdesbrief voor klaar heb liggen. Ik hou van meisjes die mij raken op de plek die ik dacht beschermd te hebben met een muur van staal. Meisjes, meisjes, meisjes. Maar toch trouw ik met een man. Een man die mij niet aanraakt op de huwelijksnacht, een man die veel geld heeft, een man die mij kan onderhouden en me laat doen wat ik wil: liefdesbrieven schrijven voor meisjes.
Als ik in de tijd van Shakespeare zou leven, verdiende ik mijn geld net als hij, werkten we misschien wel samen en was hij zeker weten de man die met mij mocht trouwen. Omdat romantiek zwaar onderschat wordt, probeer ik er nu in mijn eentje wat van te maken. Kaarsjes, gedichten en mooie liedjes voor mijzelf. Ik ben romantisch op een clichémanier, maar het werkt wel. Bij mij tenminste.
In de tijd dat ik wacht op mijn ware liefde, of man natuurlijk, schrijf ik mijn gevoel weg. Het liefst doodgewoon met pen en papier zodat ik het ouder kan zien worden. Zoals ik mezelf ouder wil zien worden met degene voor wie ik die gevoelens heb. Naast de man die mij onderhoudt natuurlijk.
---
Deze column is geplaatst op 15-01-2009. In de kolom links vind je nog veel meer columns -
kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo staan. Ga naar álle
columns! >>
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Yuan (21), Anne (24), Mick (17), Romy (19), Dave (25), Irene (16), Robert (23) en Melanie (17) vullen de kolommen met alle mogelijke onderwerpen. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
FF voorstellen
Nou ja, het is dat het moet, maar anonimiteit is toch wel het fijnst. Ik geloof dat mijn ouders mij op 5 juni 1989 Romy hebben genoemd en daar op dat moment heel blij mee waren. Ze waren zelfs blij met elkaar. Dat het anderhalf jaar later niet zo bleek te zijn en ik geen idee heb wie mijn vader is, neem ik mezelf niet kwalijk. Soms heb je er van die hufters tussen zitten die niet weten hebben wat gevoel is.
Mooi bruggetje om over te gaan op mijn stiefvader.
Sinds een jaar of 9 verpest hij nu mijn leven door te denken dat het zijn sperma is dat mij laat ademen. Ik mag hem niet, nooit gedaan, en dat gaat ook niet gebeuren. Behalve op dat ene moment toen ik alles kwijt was geraakt en mijn bloed over mijn arm liep. Ik zei dat ik van hem hield, ondanks alles. Nu ik alles op een rijtje heb en de haat er weer zit, ben ik blij met wie ik ben.
Romy Malepaard, een echte Haarlemse met ondergewicht. Ik weeg 43 kilo en geef het een jaar om er 12 bij te eten. Ik mag geen vet meer, omdat ik daarvan afval. Ik ben gedwongen met de bus te gaan, omdat de fiets mijn overige kilo's wegneemt. Je zou kunnen zeggen dat ik vecht tegen anorexia. Ik zeg dat ik vecht tegen het label met de naam anorexia. Overal waar ik kom, word ik raar aangekeken, vooral als ik een Big Mac in mijn handen heb. 'Zo zij durft', hoor ik ze denken.
Boven op dit alles ben ik ook nog eens lesbisch en lui.
Te lui om iets van mijn leven te maken, omdat ik leef voor de liefde. Dat ene meisje dat ook op mij wacht, waar ik al een liefdesbrief voor klaar heb liggen. Ik hou van meisjes die mij raken op de plek die ik dacht beschermd te hebben met een muur van staal. Meisjes, meisjes, meisjes. Maar toch trouw ik met een man. Een man die mij niet aanraakt op de huwelijksnacht, een man die veel geld heeft, een man die mij kan onderhouden en me laat doen wat ik wil: liefdesbrieven schrijven voor meisjes.
Als ik in de tijd van Shakespeare zou leven, verdiende ik mijn geld net als hij, werkten we misschien wel samen en was hij zeker weten de man die met mij mocht trouwen. Omdat romantiek zwaar onderschat wordt, probeer ik er nu in mijn eentje wat van te maken. Kaarsjes, gedichten en mooie liedjes voor mijzelf. Ik ben romantisch op een clichémanier, maar het werkt wel. Bij mij tenminste.
In de tijd dat ik wacht op mijn ware liefde, of man natuurlijk, schrijf ik mijn gevoel weg. Het liefst doodgewoon met pen en papier zodat ik het ouder kan zien worden. Zoals ik mezelf ouder wil zien worden met degene voor wie ik die gevoelens heb. Naast de man die mij onderhoudt natuurlijk.
---
Deze column is geplaatst op 15-01-2009. In de kolom links vind je nog veel meer columns -
kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo staan. Ga naar álle
columns! >>