Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
Ik leef, jij leeft, wij leven
(door: Tessa)
Het is weer een nieuw jaar en dat betekent ook weer nieuwe columnisten. Hieronder de allereerste column van Tessa. Zij is 16 jaar jong en komt uit het wonderschone Sneek. Verder zul je iedere week hier verse columns vinden van Expreszo's eigen columnistenteam. Zoals van Albert (23), Coen (20), Robin (18), Dave (26), Romy (20), Robert (24) en Irene (17). Zij zullen hier alle mogelijke onderwerpen aansnijden. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik leef, jij leeft, wij leven
Als je ons mensen eens heel plat bekijkt zijn we allemaal hetzelfde. We behoren allemaal tot de diersoort 'homo-sapiens', we hebben allemaal een stem en een mening, we wonen allemaal op deze wereld en we doen allemaal ons ding. Wat maakt mij dan anders? Het moet toch iets zijn, anders wordt mezelf voorstellen wel heel moeilijk.
Het meest cliché antwoord dat ik op deze vraag kan geven, zou dan zijn dat ik als meisje van 16 deel uit maak van die drie procent van de wereldbevolking die homoseksueel is. Maar dat maakt mij nog niet anders dan anderen en het maakt mij zeker nog niet mij. Ik ben namelijk niet alleen maar een lesbisch meisje. Ik ben Tessa. En ik heb een verhaal.
Who’s that girl?!
Dan zal ik me nu officieel voorstellen. Hallo! Ik heet voluit geschreven Tessa-Louise Hamelink, ik ben geboren op 13 Juli 1993 en ben 16 jaren oud. Ik houd van pindakaas met hagelslag en kan nog geen uur zonder muziek. Ik zing onder de douche en word hier regelmatig om vervloekt door mijn lieve familie. Ik ben sms-verslaafd, hou van schoenen en kleding en ook bier vind ik heel erg lief.
Als klein meisje verzamelde ik al plaatjes van mooie vrouwen. Ik had een houten kistje onder mijn bed waarin ik de plaatjes verstopte. Als mijn ouders er niet waren kwam het kistje tevoorschijn en kon ik uren staren naar de vrouwen waarvan ik bijna zeker wist dat ze niet echt konden bestaan, zo mooi waren ze.
Heel wat jaren later ben ik nog steeds een klein beetje dat meisje, alleen weet ik nu dat mijn liefde voor mooie vrouwen ook wel wordt omschreven als homoseksueel zijn. Dat is niet het enige wat ik nu wel weet en wat ik toen niet wist. Ik ben door de jaren heen heel veel veranderd, zoals iedereen verandert door de dingen die hij of zij mee maakt. Ik groeide op van klein meisje met een grote mond en een 'als-je-niet-kijkt-ga-ik-iets-stouts-doen'-uitdrukking op haar gezicht tot een meisje dat nog steeds erg druk is en een grote mond heeft, maar dat negen van de tien keer toch best verstandige keuzes kan maken.
Ik groeide op en werd een meisje dat van huis uit goede normen en waarden heeft meegekregen en dat niet bang is om haar mening te geven. Ik werd een meisje dat niet aan vooroordelen doet, en dat niet zo nodig trendy hoeft te zijn. Ik werd een meisje dat veel waarde hecht aan haar sport, school, muziek, vrienden, familie en, last but zeker not least, haar mooie vriendin! Ik leerde ook dat gelukkig zijn vanzelf komt als je er niet naar zoekt. Dit zijn de dingen die er echt toe doen, deze dingen lopen als een rode draad door mijn leven.
Some things never change
Sommige dingen staan vast. Al dan niet feitelijk, al dan niet omdat ik dat gewoon zo voel. Ik weet dat ik altijd van voetbal en muziek blijf houden. Ik weet dat ik altijd familie zal hebben. Ik weet dat ik altijd ADHD zal blijven. En ik weet ook dat ik nooit een saai leven zal leiden, omdat ik daar gewoon teveel maffe mensen voor ken. Zulke vastigheden zijn fijn, vind ik fijn.
Aangezien je al zoveel niet zelf in de hand hebt en het leven negen van de tien keer een sprong in het diepe is. Door vast te houden aan de dingen waar je van houdt, bepaal je al voor een deel je eigen geluk en is het niet meer zo eng om die sprongen in het diepe te wagen. Anyways, let’s continue!
I wake up, every day is a daydream
Ik weet niet of ik als zestienjarige het recht heb om jullie een lesje geluk te geven en of ik daar überhaupt al genoeg ervaring met geluk voor heb. Maar deze les heeft mij uiteindelijk wel tot mij gemaakt. Dus, hier dan mijn oh zo wijze les: vallen opstaan en weer doorgaan. Laat je door niets weerhouden als het gaat om de dingen doen die je echt leuk vindt.
Wees jezelf, blijf jezelf en hecht veel waarde aan de mensen die je tegenkomt als je écht jezelf bent, want aan het eind blijken dat je beste vrienden te zijn. Geniet van het moment en pieker niet teveel over wat er allemaal nog kan gaan gebeuren. Leef! Dit is waar ik voor sta, dit is wie ik ben. Ik ben Tessa en ik leef!
Some people think I’m bonkers
But I just think I’m free
Man, I’m just living my life
There’s nothing crazy ‘bout me
Some people pay for thrills
But I get mine for free
Man, I’m just living my life
There’s nothing crazy ‘bout me!
Dizzee rascal- Bonkers
---
Deze column is geplaatst op 07-01-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>
Het is weer een nieuw jaar en dat betekent ook weer nieuwe columnisten. Hieronder de allereerste column van Tessa. Zij is 16 jaar jong en komt uit het wonderschone Sneek. Verder zul je iedere week hier verse columns vinden van Expreszo's eigen columnistenteam. Zoals van Albert (23), Coen (20), Robin (18), Dave (26), Romy (20), Robert (24) en Irene (17). Zij zullen hier alle mogelijke onderwerpen aansnijden. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Ik leef, jij leeft, wij leven
Als je ons mensen eens heel plat bekijkt zijn we allemaal hetzelfde. We behoren allemaal tot de diersoort 'homo-sapiens', we hebben allemaal een stem en een mening, we wonen allemaal op deze wereld en we doen allemaal ons ding. Wat maakt mij dan anders? Het moet toch iets zijn, anders wordt mezelf voorstellen wel heel moeilijk.
Het meest cliché antwoord dat ik op deze vraag kan geven, zou dan zijn dat ik als meisje van 16 deel uit maak van die drie procent van de wereldbevolking die homoseksueel is. Maar dat maakt mij nog niet anders dan anderen en het maakt mij zeker nog niet mij. Ik ben namelijk niet alleen maar een lesbisch meisje. Ik ben Tessa. En ik heb een verhaal.
Who’s that girl?!
Dan zal ik me nu officieel voorstellen. Hallo! Ik heet voluit geschreven Tessa-Louise Hamelink, ik ben geboren op 13 Juli 1993 en ben 16 jaren oud. Ik houd van pindakaas met hagelslag en kan nog geen uur zonder muziek. Ik zing onder de douche en word hier regelmatig om vervloekt door mijn lieve familie. Ik ben sms-verslaafd, hou van schoenen en kleding en ook bier vind ik heel erg lief.
Als klein meisje verzamelde ik al plaatjes van mooie vrouwen. Ik had een houten kistje onder mijn bed waarin ik de plaatjes verstopte. Als mijn ouders er niet waren kwam het kistje tevoorschijn en kon ik uren staren naar de vrouwen waarvan ik bijna zeker wist dat ze niet echt konden bestaan, zo mooi waren ze.
Heel wat jaren later ben ik nog steeds een klein beetje dat meisje, alleen weet ik nu dat mijn liefde voor mooie vrouwen ook wel wordt omschreven als homoseksueel zijn. Dat is niet het enige wat ik nu wel weet en wat ik toen niet wist. Ik ben door de jaren heen heel veel veranderd, zoals iedereen verandert door de dingen die hij of zij mee maakt. Ik groeide op van klein meisje met een grote mond en een 'als-je-niet-kijkt-ga-ik-iets-stouts-doen'-uitdrukking op haar gezicht tot een meisje dat nog steeds erg druk is en een grote mond heeft, maar dat negen van de tien keer toch best verstandige keuzes kan maken.
Ik groeide op en werd een meisje dat van huis uit goede normen en waarden heeft meegekregen en dat niet bang is om haar mening te geven. Ik werd een meisje dat niet aan vooroordelen doet, en dat niet zo nodig trendy hoeft te zijn. Ik werd een meisje dat veel waarde hecht aan haar sport, school, muziek, vrienden, familie en, last but zeker not least, haar mooie vriendin! Ik leerde ook dat gelukkig zijn vanzelf komt als je er niet naar zoekt. Dit zijn de dingen die er echt toe doen, deze dingen lopen als een rode draad door mijn leven.
Some things never change
Sommige dingen staan vast. Al dan niet feitelijk, al dan niet omdat ik dat gewoon zo voel. Ik weet dat ik altijd van voetbal en muziek blijf houden. Ik weet dat ik altijd familie zal hebben. Ik weet dat ik altijd ADHD zal blijven. En ik weet ook dat ik nooit een saai leven zal leiden, omdat ik daar gewoon teveel maffe mensen voor ken. Zulke vastigheden zijn fijn, vind ik fijn.
Aangezien je al zoveel niet zelf in de hand hebt en het leven negen van de tien keer een sprong in het diepe is. Door vast te houden aan de dingen waar je van houdt, bepaal je al voor een deel je eigen geluk en is het niet meer zo eng om die sprongen in het diepe te wagen. Anyways, let’s continue!
I wake up, every day is a daydream
Ik weet niet of ik als zestienjarige het recht heb om jullie een lesje geluk te geven en of ik daar überhaupt al genoeg ervaring met geluk voor heb. Maar deze les heeft mij uiteindelijk wel tot mij gemaakt. Dus, hier dan mijn oh zo wijze les: vallen opstaan en weer doorgaan. Laat je door niets weerhouden als het gaat om de dingen doen die je echt leuk vindt.
Wees jezelf, blijf jezelf en hecht veel waarde aan de mensen die je tegenkomt als je écht jezelf bent, want aan het eind blijken dat je beste vrienden te zijn. Geniet van het moment en pieker niet teveel over wat er allemaal nog kan gaan gebeuren. Leef! Dit is waar ik voor sta, dit is wie ik ben. Ik ben Tessa en ik leef!
Some people think I’m bonkers
But I just think I’m free
Man, I’m just living my life
There’s nothing crazy ‘bout me
Some people pay for thrills
But I get mine for free
Man, I’m just living my life
There’s nothing crazy ‘bout me!
Dizzee rascal- Bonkers
---
Deze column is geplaatst op 07-01-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>