Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
Het koude seizoen
(door: Robin)
Het is weer een nieuw jaar en dat betekent ook weer nieuwe columnisten. Hieronder de allereerste column van Robin. Zij is 18 jaar oud en komt uit het ontzagwekkende Wouw. Verder zul je iedere week hier verse columns vinden van Expreszo's eigen columnistenteam. Zoals van Albert (23), Tessa (16), Coen (20), Dave (26), Romy (20), Robert (24) en Irene (17). Zij zullen hier alle mogelijke onderwerpen aansnijden. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Het koude seizoen
De kou doet me niets, oh zeker niet. Ik ben dol op de kleuren van de herfst en de rust van de winter. Ik grijns als een kind als de eerste sneeuw uit de lucht komt vallen. Tenzij ik op de fiets zit te koukleumen natuurlijk. Dan ben ik de kou even beu.
Nee, wat me dwars zit aan de winter is dat alle mooie vrouwen opeens geen korte rokjes of leuke jurkjes meer dragen die hun figuur zo mooi laten uitkomen. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat ook zij de kou voelen en daar heb ik alle begrip voor.
Maar toch... het is doodzonde.
En toch is het tegelijkertijd ook wel weer goed voor mijn ego als al die perfecte lichamen weer wat meer bedekt worden. Net als ongeveer negenennegentig procent van de vrouwelijke bevolking ben ik namelijk niet perfect. Verre van. En ik ben blij toe.
Want geef toe; het zou toch saai zijn als iedereen perfect zou zijn? Allemaal dezelfde mooie rondingen, dezelfde mooie lippen, dezelfde schoenmaat, dezelfde persoonlijkheid. Ik moet er niet aan denken.
Ik ben niet perfect, en dat geef ik eerlijk toe.
Ik ben 18 jaar, lesbisch en heb nog nooit een vaste relatie gehad. Losse relaties ook niet, maar dat terzijde. Ik kan niet koken, niet autorijden en ik ben zeker ook geen beauty-queen. Ik heb een normaal postuur, haar dat z’n eigen gangetje gaat en littekens die ik weiger te verbergen.
Als ik in het weekend niet hoef te werken, kijk ik 's ochtends niet eens in de spiegel van de badkamer, terwijl ik mijn ding doe. Ik jaag mensen weg met mijn zangstem. Ik heb een droog gevoel voor humor dat meestal net niet morbide is. Ik kan lekker bitchen als het een keertje tegenzit.
Ik heb een zwak voor animatiefilms en musicalnummers. Ik spring van de hak op de tak in gesprekken. Ik dans mee op winkelmuziek, terwijl ik door de rekken ga. Ik ben zo slecht in het combineren van kleren dat ik af en toe aan mijn jongere zusje raad moet vragen.
Ik ben niet perfect en ik probeer het ook niet te zijn.
Ik zie ze wel eens op straat, van die meisjes die perfect proberen te zijn. Je kent ze wel, ze zijn niet te missen, ze dragen ten slotte allemaal dezelfde kleding. Strakke broek, liefst geen jeans maar donkerblauw stretch dat zo glimt, of erger nog: met een fel kleurtje. Of in zo’n broeklegging waar je maar net het figuur voor moet hebben.
Daarop een wat langer zwart topje met daarover een net te kort wit shirtje en daarover weer een riem. En allemaal van H&M. Niet dat daar iets mis mee is, ik koop ook bij de H&M. Ze staan uren voor de spiegel om hun haar zo perfect mogelijk steil te krijgen, of juist een keertje in de krullen.
Natuurlijk dragen ze ook allemaal teveel make-up, zodat je niet eens ziet wat voor gezicht ze nou eigenlijk hebben. Het H&M-ideaal noem ik het. En hé, ze moeten het zelf weten. Maar iedere keer dat ik dat perfect steile haar of die enorme lading make-up zie denk ik bij mezelf; 'Daar heeft een uur van je leven in gezeten dat je nooit meer terug krijgt. Wat heeft het je opgeleverd? Niks eigenlijk. Je ziet er net zo uit als iedereen'.
Niet perfect. Want dat is niemand. Hoera.
Hoi. Ik ben Robin.
---
Deze column is geplaatst op 14-01-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>
Het is weer een nieuw jaar en dat betekent ook weer nieuwe columnisten. Hieronder de allereerste column van Robin. Zij is 18 jaar oud en komt uit het ontzagwekkende Wouw. Verder zul je iedere week hier verse columns vinden van Expreszo's eigen columnistenteam. Zoals van Albert (23), Tessa (16), Coen (20), Dave (26), Romy (20), Robert (24) en Irene (17). Zij zullen hier alle mogelijke onderwerpen aansnijden. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Het koude seizoen
De kou doet me niets, oh zeker niet. Ik ben dol op de kleuren van de herfst en de rust van de winter. Ik grijns als een kind als de eerste sneeuw uit de lucht komt vallen. Tenzij ik op de fiets zit te koukleumen natuurlijk. Dan ben ik de kou even beu.
Nee, wat me dwars zit aan de winter is dat alle mooie vrouwen opeens geen korte rokjes of leuke jurkjes meer dragen die hun figuur zo mooi laten uitkomen. Begrijp me niet verkeerd, ik weet dat ook zij de kou voelen en daar heb ik alle begrip voor.
Maar toch... het is doodzonde.
En toch is het tegelijkertijd ook wel weer goed voor mijn ego als al die perfecte lichamen weer wat meer bedekt worden. Net als ongeveer negenennegentig procent van de vrouwelijke bevolking ben ik namelijk niet perfect. Verre van. En ik ben blij toe.
Want geef toe; het zou toch saai zijn als iedereen perfect zou zijn? Allemaal dezelfde mooie rondingen, dezelfde mooie lippen, dezelfde schoenmaat, dezelfde persoonlijkheid. Ik moet er niet aan denken.
Ik ben niet perfect, en dat geef ik eerlijk toe.
Ik ben 18 jaar, lesbisch en heb nog nooit een vaste relatie gehad. Losse relaties ook niet, maar dat terzijde. Ik kan niet koken, niet autorijden en ik ben zeker ook geen beauty-queen. Ik heb een normaal postuur, haar dat z’n eigen gangetje gaat en littekens die ik weiger te verbergen.
Als ik in het weekend niet hoef te werken, kijk ik 's ochtends niet eens in de spiegel van de badkamer, terwijl ik mijn ding doe. Ik jaag mensen weg met mijn zangstem. Ik heb een droog gevoel voor humor dat meestal net niet morbide is. Ik kan lekker bitchen als het een keertje tegenzit.
Ik heb een zwak voor animatiefilms en musicalnummers. Ik spring van de hak op de tak in gesprekken. Ik dans mee op winkelmuziek, terwijl ik door de rekken ga. Ik ben zo slecht in het combineren van kleren dat ik af en toe aan mijn jongere zusje raad moet vragen.
Ik ben niet perfect en ik probeer het ook niet te zijn.
Ik zie ze wel eens op straat, van die meisjes die perfect proberen te zijn. Je kent ze wel, ze zijn niet te missen, ze dragen ten slotte allemaal dezelfde kleding. Strakke broek, liefst geen jeans maar donkerblauw stretch dat zo glimt, of erger nog: met een fel kleurtje. Of in zo’n broeklegging waar je maar net het figuur voor moet hebben.
Daarop een wat langer zwart topje met daarover een net te kort wit shirtje en daarover weer een riem. En allemaal van H&M. Niet dat daar iets mis mee is, ik koop ook bij de H&M. Ze staan uren voor de spiegel om hun haar zo perfect mogelijk steil te krijgen, of juist een keertje in de krullen.
Natuurlijk dragen ze ook allemaal teveel make-up, zodat je niet eens ziet wat voor gezicht ze nou eigenlijk hebben. Het H&M-ideaal noem ik het. En hé, ze moeten het zelf weten. Maar iedere keer dat ik dat perfect steile haar of die enorme lading make-up zie denk ik bij mezelf; 'Daar heeft een uur van je leven in gezeten dat je nooit meer terug krijgt. Wat heeft het je opgeleverd? Niks eigenlijk. Je ziet er net zo uit als iedereen'.
Niet perfect. Want dat is niemand. Hoera.
Hoi. Ik ben Robin.
---
Deze column is geplaatst op 14-01-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>