>>> Pugna Aeterna
(door: Coen)

Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (26), Irene (17), Romy (20) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------

Pugna Aeterna

Lopend zie ik vrijwel elke dag kleffende stelletjes. Heterostelletjes, welteverstaan. Ze knuffelen, zoenen, soms bespeur ik zelfs een gangster met zijn hand op of in de derrière van zijn bebontkraagde vriendinnetje. Zo af en toe word ik dan jaloers. Niet dat ik zo graag hand in hand, of hand op kont, zo u wilt, met mijn vriendje over straat wil. Maar toch.

Zo was ik dit weekend op het station met laatstgenoemd vriendje. Hij ging naar huis en we namen afscheid, zoals meestal, met een vluchtig kusje en een snelle knuffel, terwijl om ons heen toch zeker drie heterostellen uitgebreid te stonden droogneuken ter afscheid. Het feit dat ik dit niet durf zit me dwars. Wederom, zo ver hoeft het nu ook niet te gaan, het gaat om het idee.

Homodiscriminatie is dus nog overal.

Ik denk daar vaak over na. Je kunt er namelijk als homo in een heterowereld immers niet onderuit: de hetero’s zijn verbluffend ver in de meerderheid. Ik denk dat homodiscriminatie niet zomaar verdwijnt in de loop van, laten we zeggen, vijftig jaar. We zijn immers een minderheid. En dat zullen we altijd blijven.

Daarom vrees ik dat we altijd zullen moeten blijven vechten voor gelijke rechten, net als elke andere minderheid. Een eeuwigdurende strijd. Ik was dan ook blij verrast met dat positieve berichtje hier op de site, dat Franse potten, excusez le mot, nu ook kinderen mogen adopteren. Tekenend was het contrast met het berichtje eronder: 'Uganda wil doodstraf voor homoseksuelen.'

Zo zijn er verliezen en overwinningen in de grote homorechtenstrijd.

Over de manier waarop we deze grote homorechtenstrijd het beste kunnen voeren ben ik nog niet uit. Neem nu de gay pride. Aan de ene kant, ik moet het toegeven, is het natuurlijk een briljante show. Maar aan de andere kant vraag ik me af welke invloed het heeft op de publieke opinie over homo’s.

Het is dan ook een wonderlijk fenomeen: een kudde homo’s op boten, dansend, zoenend, soms halfnaakt. Nu weet ik dat het natuurlijk niet allemaal ranzigheid is. De media hebben er een handje van om altijd de meest extravagante beelden te laten zien. Daarbij voeren er vorig jaar zelfs politici mee.

Ik ben wel een fervent voorstander van veel voorlichting op middelbare scholen.

Daarmee bereik je in elk geval de jongeren. Natuurlijk niet de allerfanatiekste monotheïsten, die zullen altijd wel tegen blijven werken. Ook mag er in de biologieles wel wat meer aandacht besteed worden aan andersgeaarden. Ik kreeg in de derde klas in één alinea te horen dat we bestonden, zover was ik allang, en dat het allemaal prima was. Daarmee was de kous al snel af.

Ach, ik besef dat het belangrijk is dat we onszelf laten zien, immers, zolang we onszelf opdringen zijn we niet te negeren. Plasterk kan nog zoveel pro-homo wetgeving doorvoeren als hij wil, maar wetgeving alleen is niet genoeg, zolang het volk zelf homo’s smerig blijft vinden. Misschien is het dan toch tijd voor een nieuwe homo-emancipatiegolf.

De feministen hadden immers aan één golfje ook niet genoeg.

Stiekem zou ik ooit nog wel eens boek willen schrijven of een film willen maken. Een walgelijk klef werk over allerlei potten en homo’s die ontdekken dat uit de kast komen eigenlijk echt een geweldige ervaring is. Natuurlijk bestaat dat al, maar toch. Nog meer van zulke dingen kan toch geen kwaad? De homo-emancipatie is er alleen maar bij gebaat.


---
Deze column is geplaatst op 11-02-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>