>>> Vastgeroest
(door: Robert)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (26), Irene (17), Romy (20) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Vastgeroest
Afgelopen woensdag is mijn allerbeste vriend, die al sinds dat hij ging studeren in Breda woont, verhuisd. Niet zomaar naar Utrecht of Den Bosch. Nee. Zelfs Amsterdam was niet goed genoeg. Joshua is verhuisd naar Australië. Yep, de andere kant van de wereld.
Toen hij ongeveer een jaar geleden zijn plannen bekend maakte was ik enorm blij voor hem. Hij houdt immers net zoveel van Australië als een Japanner van zijn ontembare drang om knullige foto’s te maken. Ik juich iedereen toe die zijn dromen uit laat komen en hou van mensen die voor het hoogste mikken en daar heel gedreven in zijn. Al die tijd heb ik hem heel erg aangemoedigd. Maar nu hij weg is besef ik eigenlijk pas wat voor gat er valt. Het is waar wat ze zeggen:
Je mist de alcohol pas als je bij de AA gaat
Of het water als de put droog is. Maar dat klinkt zo cliché. Ik mis onze "AAH"-momenten als we Lady Gaga hoorden op de radio, hoe we Bad Romance dansten op Utrecht Centraal wanneer de TMF Chart Top 5 voorbij kwam. Ik mis hoe we ons laveloos klemzopen als we gingen stappen. Ik mis hoe we eindeloos konden lullen over waarom het Nicole Scherzinger’s fout is dat de Pussycat Dolls niet meer leuk zijn. Maar vooral alle komende hoogtepunten die ik niet met Joshua ga delen.
Je begrijpt: er staat een vacature open*. Je hoeft niet aan veel eisen te voldoen. Enkel overwegen om Lady Gaga op een willekeurig lichaamsdeel te tatoeëren, slecht tegen alcohol kunnen maar er wel van houden, aan palen kunnen zwieren en een tikkeltje ordinair zijn.
Toen Joshua zijn afscheidstournee door Nederland hield viel me wel iets op. Namelijk hoe sterk we verbonden zijn met het hier en nu.
We zijn vastgeplakt aan ons leven als een stukje Bubblicious kauwgum aan het asfalt.
Alle banden die je hebt met vrienden, ouders, broers, zussen, collega’s, werk, kennissen, woning, netwerk. Je bent vaak sterker dan je denkt verbonden met je omgeving en dit vormt een fijne comfortzone. Maar als je veilig zit betekent dat vaak ook dat je blijft waar je bent. Nu Joshua zich los heeft gewrikt van zijn sociale web zie ik eigenlijk steeds meer mensen die compleet zijn vastgeroest.
Mensen die grote dromen en plannen hadden, maar nu zover gesettled zijn met baan, vrienden en hobby’s bij de lokale sportvereniging en hebben de behoefte niet meer om iets groots te ondernemen. Want alles is wel prima zoals het nu is. Is dat niet enorm zonde?
Is dat niet een soortgelijke vorm van slaapwandelen door je leven?
Concessies maken op je dromen en ambities? En is het niet dat hoe ouder je wordt hoe sterker dat wordt? Wanneer je hypotheken krijgt, kinderen adopteert, relaties krijgt en gaat trouwen.
Natuurlijk heeft niet iedereen de behoefte om te verhuizen naar de andere kant van de wereld. Natuurlijk komen velen op een punt dat ze juist graag wat vastigheid en een serieuzere kant op willen gaan met hun leven. Maar juist daarom: Bedenk nog eens goed wat je écht graag wilt doen. Welke dromen je nog zeker uit wilt laten komen.
En welke sprong je nog voor je dood wilt wagen.
Leef ze na. Dan kun je daarna in alle rust in je comfyzone zitten, zondag brunchend, maandag boekenclub, dinsdag nordic walken, woensdag saxofoonles, donderdag bridgen, vrijdag wijntjes met vriendinnen en zaterdag een dvd’tje op de bank.
Alles met de wetenschap dat er voor jou geen 'als' of 'had ik maar' meer is.
*Sollicitaties kunnen ingediend worden bij webredactie@expreszo.nl.
---
Deze column is geplaatst op 25-02-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >> |
