>>> Druppels
(door: Albert)

Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (26), Irene (17), Romy (20) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------

Druppels
 
Mijn beste ideeën krijg ik onder de douche. Het is alsof de druppels op mijn hoofd allerlei gedachten opwekken. Ik vorm de stoomwolken om tot beelden voor mijn ogen, dan zie ik hoe de dingen zijn. Het is een rustmoment in mijn drukke leven, een plek waar ik over alles na kan denken.

Toen ik eens onder de douche stond, ik was een jaar of 11, besloot ik dat ik homo was. Het kwam niet als een klap. Het was niet dat ik verliefd was geworden op een andere jongen of dat er iets anders was gebeurd waardoor ik het opeens besefte. Het waren de druppels die op mijn hoofd vielen. Ik zag dat ik anders was dan de andere kinderen in mijn klas.

Gevoeliger, slimmer, misschien ook wat raarder. Het was logisch: ik was homo.

Ik vond het niet leuk. In de stoom zag ik de rest van mijn leven voor mijn ogen voorbij gaan. Hoe iedereen me vreemd zou vinden, en dat ik nooit verliefd zou zijn, nooit zou trouwen. Niemand mocht het weten. Seks zat er ook niet in, maar dat stelde me dan wel weer gerust, het leek me erg eng en pijnlijk. Ik besloot op dat moment om later in het klooster te gaan. Ik wilde niets met meisjes te maken hebben, want dat zou niet eerlijk zijn, niet voor mij en ook niet voor hen.

Op de middelbare school kreeg iedereen vriendinnetjes. Ik niet. Ik besteedde mijn tijd met het maken van heel veel vrienden, speelde in een bandje en schreef bij de schoolkrant. Ondanks al mijn vrienden, voelde ik me eenzaam. Het klooster leek me toch niet zo`n goede optie, maar een vriendje zat er ook niet in. Ik woonde immers in Friesland. En in Friesland wonen geen homo’s. Ik was gelukkig, dus ik hield het maar zo.

Mijn vrienden begonnen het raar te vinden dat ik nog nooit met iemand gezoend had.

En mijn ouders stelden gênante vragen over schoolfeesten en of ik 'het' wel veilig deed. Ik weet nog dat ik hen vertelde dat ik op jongens viel. Mijn vader vroeg een paar keer of ik het echt zeker wist. Mijn moeder had al een vermoeden. Mijn zus omhelsde me vol liefde. Het was eigenlijk niet eens zo verschrikkelijk. Ook mijn vrienden reageerden één voor één positief.

Toen ik na mijn eindexamen een jaar op een Zweeds eiland ging wonen, was ik vastbesloten een einde aan mijn eenzaamheid te maken. Ik zag het wel zitten: samen met een lange, blonde Zweed, zoenend op het strand. Helaas woonde er maar een andere jongen van mijn leeftijd in het dorp. Op een dronken nacht in het stadje op het vasteland, in de fel verlichte Sports Bar, dat als enige nog open was, verklaarde hij me de liefde.

Het was totaal onromantisch, en ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik zei: "Kalle, ik weet niet wat ik moet zeggen. Ik weet het niet. Ik weet niet wat ik zeggen moet." Teleurgesteld droop hij af.

Mijn eerste zoen was met een Italiaan.

Ik had besloten dat er geen interessante blonde jongens in Zweden woonden, en ik probeerde Kalle een beetje te ontwijken, totdat ik D. tegenkwam: verlegen, donker, knap. Later bleek dat hij ook erg saai was. D. wilde niet dat iemand het zou weten. Ik stel me voor dat hij nu gewoon weer als hetero verder leeft. Het was leuk zo lang het duurde.

Toen werd ik voor het eerst verliefd. Ik was totaal in de war. De douche bracht me geen verheldering. De zee zweeg over een oplossing. Het water wist het ook niet. Ik was verliefd. Op een meisje. Ik keek terug op al die jaren eenzaamheid, alle moeizame coming-outs: allemaal voor niks. Kut! Kut kut kut kut kut! Al die meisjes die ik had kunnen zoenen!


Ik vertelde haar meteen mijn verhaal. Toch kuste ze me. Het was een geweldige maand. Ik zag haar zo vaak mogelijk. We gingen samen op reis. En namen afscheid: ik moest terug naar Nederland. Nu zijn we vrienden en zien we elkaar alleen als een van ons op reis is. Ze woont in Oostenrijk.

Inmiddels heb ik mijn tweede coming-out achter de rug: die van een biseksueel.

Ik val nog steeds vooral op jongens, maar het is fijn om overal voor open te kunnen staan. Natuurlijk twijfel ik nog steeds over wat ik nou precies wil. Veel mensen kunnen nog steeds niet geloven dat iemand op zowel mannen als vrouwen kan vallen. Ik laat het maar zo. De druppels vallen op mijn hoofd en spoelen alle twijfels weg.


---
Deze column is geplaatst op 04-03-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>