Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
The Magic WWW
(door: Tessa)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (26), Irene (17), Romy (20) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
The Magic WWW
Ik check mijn mentor op hyves, respecteer mijn decaan virtueel en krabbel de enige echte meester B over huiswerk. Jawel mensen, in ons hoogontwikkeld dagelijks leven moeten we allemaal aan het wereldwijde virtuele netwerk geloven. Als je er nog een beetje bij wilt horen ben je virtueel actief.
Vandaag zat ik sowieso alweer minimaal 3 uren achter de computer om 'sociale contacten' te onderhouden, bestaande uit een Chinees die mij kon vertellen hoe heet het nou in Hongkong was, wat vage vrienden en mijn moeder. Want ja, ook die moest aan de hyves-rage geloven. Wel handig, zodra ik mijn hyves open weet ik wat we vanavond eten.
Ik lees de krabbels van mijn vrienden. Een feestje waar ik niets van wist.
Daar zit je dan, lekker. Iedereen is uitgenodigd via hyves en waar is mijn uitnodiging? Wiens achterlijke idee is het sowieso geweest om via hyves uitnodigingen te versturen? En waarom weet iedereen van de misschien wel onvermijdelijke maar zeker ongewenste en harde break-up waarvan ik zelf nog amper bekomen ben?
Sleep uw muis naar de rechter bovenhoek en klik op het kruisje.
Soms denk ik wel eens dat ik een oud vrouwtje ben dat in het lichaam van een 16-jarige puberale schreeuwlelijk is gepropt. Verkeerde server, de data is gedownload op een schijf die was bedoeld voor die echte zestienjarige schreeuwlelijk. Nee, ik moet eigenlijk helemaal niets hebben van het virtuele geslijm, gestook en gespuis. En toch doe ik eraan mee. Just say the magic www and everybody’s hooked.
Natuurlijk kan een gemiddeld modern mens niet meer zonder internet, wifi, het sms'je of het simpele doch doeltreffende telefoontje. Als ik heel eerlijk ben zou ik ook niet meer zonder kunnen. De simpelste reden zou al zijn dat ik zonder internet mijn school niet haal, aangezien wij gebruik maken van het oh-zo formidabele Itslearning. Geheel met plagiaatcontrole over al je werk wat je digitaal inlevert. Hooray, geef de man die dat kansloze programma heeft uitgevonden een pluim.
Sleep het programma naar uw prullenbak als u het wenst te verwijderen.
Het is een feit dat, als je niet over een telefoon of internet beschikt, je sowieso een paar weken achter loopt met je medemensen. Dan weet je bijvoorbeeld niet dat Patricia Paay in de playboy stond of dat de verloofde van Tila Tequila dood is. Dan kan je niet meepraten, dan raak je sociaal achtergesteld en uiteindelijk zit je elke dag boekhouding te doen in een stoffig kantoor waar in geen velden of wegen apparaten zijn te bekennen. Het motto was 'less is more'...
Nee, laten we niet overdrijven. Of overdrijven we niet? Probeer eens een week te leven zonder ook maar met één vinger een computer of mobiele telefoon aan te raken. Er zal een kleine en zeldzame groep van mensen zijn die deze week braaf zouden volhouden maar de meesten van jullie zouden na een dag al gezwicht zijn voor het lokkende toontje van e-mailberichtjes of de zoete ringtone van je telefoon. We kunnen natuurlijk niet achterlopen en om je nou aan te stellen over een misschien kleine aanwezige virtuele verslaving is zo passé.
Het aantal ernstige sms-duimen dat dagelijks binnenkomt op de eerste hulp stijgt nog steeds.
Ik ben iets dat we elke dag nodig hebben steeds minder leuk gaan vinden. De virtuele wereld is een wereld vol van tegenstrijdige keuzes. Houd ik mijn hyves en hebben veel mensen zo toch nog deels een idee van wat ik elke dag uitspook, of verwijder ik mijn hyves en kan ik vervolgens niet meer zien wat dat klotewijf mijn ex-liefde krabbelde?
Kies ik ervoor mijn vrienden per sms op de hoogte te brengen van mijn GTST-leven omdat dit makkelijk en snel is en riskeer ik hiermee misverstanden, of maken we weer eens écht tijd voor elkaar en praten we eens goed over de stand van zaken? Communiceren we per msn en zwijgen we in real-life tegen elkaar, of durven we elkaar ook in het echt te confronteren met de dingen die op msn gezegd worden?
Ik kies in alle drie de gevallen voor antwoord B.
Ik hou van internet en van sms'en, begrijp me niet verkeerd, maar ik hou niet van vierkante ogen en de frustratie die de non-emotionele berichtjes, bestaande uit pixel puntjes en statische letters, veroorzaken. Ik mis de echte interactie, de spanning van snijdende confrontaties en het aflezen van emoties uit iemands ogen.
Internet kan je alles laten zijn wat je wilt zijn, kan je alles laten zeggen wat je wil zeggen en kan je een schuilplek bieden waardoor je directe gesprekken met mensen uit de weg gaat. Aanschouw de virtuele barrière, een barrière die niet kan worden opgelost met emoties of uitroeptekens en hoofdletters.
Ik pak mijn pen en papier en schrijf een brief. Een brief waarin ik de oorlog verklaar aan de e-mails en de liefde verklaar aan de inkt op mijn handen. Vers, puur, echt.
---
Deze column is geplaatst op 01-04-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (26), Irene (17), Romy (20) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
The Magic WWW
Ik check mijn mentor op hyves, respecteer mijn decaan virtueel en krabbel de enige echte meester B over huiswerk. Jawel mensen, in ons hoogontwikkeld dagelijks leven moeten we allemaal aan het wereldwijde virtuele netwerk geloven. Als je er nog een beetje bij wilt horen ben je virtueel actief.
Vandaag zat ik sowieso alweer minimaal 3 uren achter de computer om 'sociale contacten' te onderhouden, bestaande uit een Chinees die mij kon vertellen hoe heet het nou in Hongkong was, wat vage vrienden en mijn moeder. Want ja, ook die moest aan de hyves-rage geloven. Wel handig, zodra ik mijn hyves open weet ik wat we vanavond eten.
Ik lees de krabbels van mijn vrienden. Een feestje waar ik niets van wist.
Daar zit je dan, lekker. Iedereen is uitgenodigd via hyves en waar is mijn uitnodiging? Wiens achterlijke idee is het sowieso geweest om via hyves uitnodigingen te versturen? En waarom weet iedereen van de misschien wel onvermijdelijke maar zeker ongewenste en harde break-up waarvan ik zelf nog amper bekomen ben?
Sleep uw muis naar de rechter bovenhoek en klik op het kruisje.
Soms denk ik wel eens dat ik een oud vrouwtje ben dat in het lichaam van een 16-jarige puberale schreeuwlelijk is gepropt. Verkeerde server, de data is gedownload op een schijf die was bedoeld voor die echte zestienjarige schreeuwlelijk. Nee, ik moet eigenlijk helemaal niets hebben van het virtuele geslijm, gestook en gespuis. En toch doe ik eraan mee. Just say the magic www and everybody’s hooked.
Natuurlijk kan een gemiddeld modern mens niet meer zonder internet, wifi, het sms'je of het simpele doch doeltreffende telefoontje. Als ik heel eerlijk ben zou ik ook niet meer zonder kunnen. De simpelste reden zou al zijn dat ik zonder internet mijn school niet haal, aangezien wij gebruik maken van het oh-zo formidabele Itslearning. Geheel met plagiaatcontrole over al je werk wat je digitaal inlevert. Hooray, geef de man die dat kansloze programma heeft uitgevonden een pluim.
Sleep het programma naar uw prullenbak als u het wenst te verwijderen.
Het is een feit dat, als je niet over een telefoon of internet beschikt, je sowieso een paar weken achter loopt met je medemensen. Dan weet je bijvoorbeeld niet dat Patricia Paay in de playboy stond of dat de verloofde van Tila Tequila dood is. Dan kan je niet meepraten, dan raak je sociaal achtergesteld en uiteindelijk zit je elke dag boekhouding te doen in een stoffig kantoor waar in geen velden of wegen apparaten zijn te bekennen. Het motto was 'less is more'...
Nee, laten we niet overdrijven. Of overdrijven we niet? Probeer eens een week te leven zonder ook maar met één vinger een computer of mobiele telefoon aan te raken. Er zal een kleine en zeldzame groep van mensen zijn die deze week braaf zouden volhouden maar de meesten van jullie zouden na een dag al gezwicht zijn voor het lokkende toontje van e-mailberichtjes of de zoete ringtone van je telefoon. We kunnen natuurlijk niet achterlopen en om je nou aan te stellen over een misschien kleine aanwezige virtuele verslaving is zo passé.
Het aantal ernstige sms-duimen dat dagelijks binnenkomt op de eerste hulp stijgt nog steeds.
Ik ben iets dat we elke dag nodig hebben steeds minder leuk gaan vinden. De virtuele wereld is een wereld vol van tegenstrijdige keuzes. Houd ik mijn hyves en hebben veel mensen zo toch nog deels een idee van wat ik elke dag uitspook, of verwijder ik mijn hyves en kan ik vervolgens niet meer zien wat dat klotewijf mijn ex-liefde krabbelde?
Kies ik ervoor mijn vrienden per sms op de hoogte te brengen van mijn GTST-leven omdat dit makkelijk en snel is en riskeer ik hiermee misverstanden, of maken we weer eens écht tijd voor elkaar en praten we eens goed over de stand van zaken? Communiceren we per msn en zwijgen we in real-life tegen elkaar, of durven we elkaar ook in het echt te confronteren met de dingen die op msn gezegd worden?
Ik kies in alle drie de gevallen voor antwoord B.
Ik hou van internet en van sms'en, begrijp me niet verkeerd, maar ik hou niet van vierkante ogen en de frustratie die de non-emotionele berichtjes, bestaande uit pixel puntjes en statische letters, veroorzaken. Ik mis de echte interactie, de spanning van snijdende confrontaties en het aflezen van emoties uit iemands ogen.
Internet kan je alles laten zijn wat je wilt zijn, kan je alles laten zeggen wat je wil zeggen en kan je een schuilplek bieden waardoor je directe gesprekken met mensen uit de weg gaat. Aanschouw de virtuele barrière, een barrière die niet kan worden opgelost met emoties of uitroeptekens en hoofdletters.
Ik pak mijn pen en papier en schrijf een brief. Een brief waarin ik de oorlog verklaar aan de e-mails en de liefde verklaar aan de inkt op mijn handen. Vers, puur, echt.
---
Deze column is geplaatst op 01-04-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>