Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
Spare parts
(door: Robin)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (26), Irene (17), Romy (20) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Spare parts
Vaak als ik op een terrasje met wat vriendinnen gezellig zit te kletsen en mensen zit te kijken wordt mij de vraag gesteld of degene die voorbij komt lopen toevallig homoseksueel is. Wanneer ik vraag hoe ik dat zou moeten weten kijken grote onschuldige ogen mij aan en, voor ze zeggen wat ze denken, weet ik het eigenlijk al. "Het zijn toch jouw 'soortgenoten'?, denken ze. Die zou je toch moeten herkennen?
Het is een algemeen bekend feit dat in principe iedere holebi een 'gaydar' heeft die in een goede staat verkeerd.
Toch? Fout. Het zou fijn zijn, maar nee. Wanneer ik iemand op straat voorbij zie lopen herken ik diegene enkel als holebi als ze aan het afgezaagde stereotype voldoen. Een stoere pot met kort haar en een shagje uit de mond? Die spot ik zo. Een poot met een lam polsje, geblondeerd haar, strakke kleren en oorbellen nog eerder.
Lesbiennes, homo’s en biseksuelen die zich kleden zoals de rest van het Nederlands volk of met een eigen stijl? Nee, die herken ik niet snel. Helaas moet ik toegeven dat op dat gebied van het herkennen van holebi’s de befaamde gaydar bij mij kortsluiting heeft of iets dergelijks. Misschien zijn de batterijen wel leeg of moet er een nieuwe zekering in. Ik weet het niet, ik ben niet erg technisch ingesteld.
Het zou veel makkelijker zijn als we die hele gaydar, defect of in goede staat verkerend, helemaal niet nodig zouden hebben. Het zou toch veel handiger zijn als we dat ding bij het grof vuil konden gooien en in één oogopslag konden zien of iemand deel van de holebi-gemeenschap uitmaakt door middel van naambordjes of zo iets?
Nou zijn naambordjes natuurlijk wel een beetje overduidelijk zichtbaar, maar een methode om een holebi te herkennen klink zo gek nog niet.
Een armbandje of ander sieraad met een duidelijk zichtbare regenboog is iets dat al lang gedaan is, maar eigenlijk alleen maar tevoorschijn komt op holebi- feesten of bij jonge kinderen die de kleurtjes helemaal geweldig vinden. Misschien kunnen holebi’s zich inschrijven op een grote lijst die alleen toegankelijk is voor andere holebi’s.
De rest van de samenleving heeft er uiteraard helemaal niets mee te maken. Ze zouden dan een foto kunnen inleveren met naam, interesses en karaktereigenschappen. En leeftijd natuurlijk, want foto’s kunnen misleidend zijn.
Wanneer je dan iemand voorbij ziet lopen en twijfelt of de gaydar, die inmiddels op de vuilstort ligt, af zou zijn gegaan bij de bevallige jongedame of woest aantrekkelijke jongeheer die je aandacht heeft getrokken kun je meteen even de lijst raadplegen. Klinkt perfect, toch?
Misschien is het wel een inbreuk op privacy, die lijst.
Wie weet hoe de heteroseksuele gemeenschap zich zou gedragen als ze achter het bestaan van zo’n lijst kwam. Zouden de mensen op de lijst opgejaagd worden door de homofobische kwallen? Zouden ze lachen en het daarbij laten? Of zouden ze het een geweldig idee vinden en zelf ook zo’n lijst willen hebben?
Natuurlijk zou die lijst overbodig zijn omdat ze net zo goed de holebi lijst zouden kunnen raadplegen. Die is immers korter.
Is het eigenlijk wel nodig, een methode om holebi’s te herkennen? Ben ik de enige die het fijn zou vinden als ik zo zou kunnen zien welke kant iemand heen zwaait? Het zou natuurlijk kunnen dat mijn gaydar de enige is die mankementen heeft, maar ik gok er niet op.
Natuurlijk komt er geen specifieke methode om holebi’s te herkennen.
Je ziet ze al gaan op straat zeg; "Hee, kijk, daar heb je er weer een! Nee echt, hij staat op de lijst, ik weet het zeker!” Het zou van de zotten zijn. Geen privacy, iedereen weet wie je bent en wat je seksuele voorkeur is. Als ik heel eerlijk ben moet ik toegeven dat ik mezelf niet vrijwillig op die lijst in zou willen schrijven. En als zelfs ik, bedenker van deze lijst, er al niet op wil staan kun je er donder op zeggen dat die lijst er helemaal niet gaat komen.
Dus kom maar op met de batterijen, nieuwe zekeringen en ijzerscharen en lasmachines. Het liefst in gezelschap van een mooie vrouwelijke reparateur met lang haar en langere benen. Of als iemand nog een gloednieuwe gaydar heeft, rechtstreeks uit de winkel of van een oud vrouwtje die het enkel op zondag gebruikte; Je weet me te vinden.
Ik ben dat meisje dat op het terras zit met een verwarde blik, omringd door vragende ogen.
---
Deze column is geplaatst op 08-04-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (26), Irene (17), Romy (20) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Spare parts
Vaak als ik op een terrasje met wat vriendinnen gezellig zit te kletsen en mensen zit te kijken wordt mij de vraag gesteld of degene die voorbij komt lopen toevallig homoseksueel is. Wanneer ik vraag hoe ik dat zou moeten weten kijken grote onschuldige ogen mij aan en, voor ze zeggen wat ze denken, weet ik het eigenlijk al. "Het zijn toch jouw 'soortgenoten'?, denken ze. Die zou je toch moeten herkennen?
Het is een algemeen bekend feit dat in principe iedere holebi een 'gaydar' heeft die in een goede staat verkeerd.
Toch? Fout. Het zou fijn zijn, maar nee. Wanneer ik iemand op straat voorbij zie lopen herken ik diegene enkel als holebi als ze aan het afgezaagde stereotype voldoen. Een stoere pot met kort haar en een shagje uit de mond? Die spot ik zo. Een poot met een lam polsje, geblondeerd haar, strakke kleren en oorbellen nog eerder.
Lesbiennes, homo’s en biseksuelen die zich kleden zoals de rest van het Nederlands volk of met een eigen stijl? Nee, die herken ik niet snel. Helaas moet ik toegeven dat op dat gebied van het herkennen van holebi’s de befaamde gaydar bij mij kortsluiting heeft of iets dergelijks. Misschien zijn de batterijen wel leeg of moet er een nieuwe zekering in. Ik weet het niet, ik ben niet erg technisch ingesteld.
Het zou veel makkelijker zijn als we die hele gaydar, defect of in goede staat verkerend, helemaal niet nodig zouden hebben. Het zou toch veel handiger zijn als we dat ding bij het grof vuil konden gooien en in één oogopslag konden zien of iemand deel van de holebi-gemeenschap uitmaakt door middel van naambordjes of zo iets?
Nou zijn naambordjes natuurlijk wel een beetje overduidelijk zichtbaar, maar een methode om een holebi te herkennen klink zo gek nog niet.
Een armbandje of ander sieraad met een duidelijk zichtbare regenboog is iets dat al lang gedaan is, maar eigenlijk alleen maar tevoorschijn komt op holebi- feesten of bij jonge kinderen die de kleurtjes helemaal geweldig vinden. Misschien kunnen holebi’s zich inschrijven op een grote lijst die alleen toegankelijk is voor andere holebi’s.
De rest van de samenleving heeft er uiteraard helemaal niets mee te maken. Ze zouden dan een foto kunnen inleveren met naam, interesses en karaktereigenschappen. En leeftijd natuurlijk, want foto’s kunnen misleidend zijn.
Wanneer je dan iemand voorbij ziet lopen en twijfelt of de gaydar, die inmiddels op de vuilstort ligt, af zou zijn gegaan bij de bevallige jongedame of woest aantrekkelijke jongeheer die je aandacht heeft getrokken kun je meteen even de lijst raadplegen. Klinkt perfect, toch?
Misschien is het wel een inbreuk op privacy, die lijst.
Wie weet hoe de heteroseksuele gemeenschap zich zou gedragen als ze achter het bestaan van zo’n lijst kwam. Zouden de mensen op de lijst opgejaagd worden door de homofobische kwallen? Zouden ze lachen en het daarbij laten? Of zouden ze het een geweldig idee vinden en zelf ook zo’n lijst willen hebben?
Natuurlijk zou die lijst overbodig zijn omdat ze net zo goed de holebi lijst zouden kunnen raadplegen. Die is immers korter.
Is het eigenlijk wel nodig, een methode om holebi’s te herkennen? Ben ik de enige die het fijn zou vinden als ik zo zou kunnen zien welke kant iemand heen zwaait? Het zou natuurlijk kunnen dat mijn gaydar de enige is die mankementen heeft, maar ik gok er niet op.
Natuurlijk komt er geen specifieke methode om holebi’s te herkennen.
Je ziet ze al gaan op straat zeg; "Hee, kijk, daar heb je er weer een! Nee echt, hij staat op de lijst, ik weet het zeker!” Het zou van de zotten zijn. Geen privacy, iedereen weet wie je bent en wat je seksuele voorkeur is. Als ik heel eerlijk ben moet ik toegeven dat ik mezelf niet vrijwillig op die lijst in zou willen schrijven. En als zelfs ik, bedenker van deze lijst, er al niet op wil staan kun je er donder op zeggen dat die lijst er helemaal niet gaat komen.
Dus kom maar op met de batterijen, nieuwe zekeringen en ijzerscharen en lasmachines. Het liefst in gezelschap van een mooie vrouwelijke reparateur met lang haar en langere benen. Of als iemand nog een gloednieuwe gaydar heeft, rechtstreeks uit de winkel of van een oud vrouwtje die het enkel op zondag gebruikte; Je weet me te vinden.
Ik ben dat meisje dat op het terras zit met een verwarde blik, omringd door vragende ogen.
---
Deze column is geplaatst op 08-04-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - kijk ook in ons columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan. Ga naar álle columns! >>