Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
De ex (Nina)
(door: Gastcolumnist)
Wederom is er plaats voor een gastcolumnist. Omdat Nina laatst een goed ontvangen column had geschreven, mocht ze dit kunstje nog een keertje opvoeren. Met beide handen greep ze het aan, want shoppen voor schoenen gaat op den duur stierlijk vervelen. En ze geniet ervan om een bitch te zijn. Ze is namelijk een vrouw en dat stond in de richtlijnen. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
De ex
Is het eigenlijk wel mogelijk om gewone vrienden te zijn met je ex? Dus dat je zonder enige vorm van romantische gevoelens weer met elkaar om kan gaan. Dat je niet wanhopig nog steeds een kaarsje voor diegene brandt, terwijl je stilletjes hoopt dat de ander een fout heeft gemaakt en binnenkort weer bij zinnen komt. En dat je het licht in elkaars ogen gunt, wanneer de ander verder gaat met het leven zonder jou. Iedereen heeft daar een andere theorie over.
Zo vindt mijn beste vriend dat het niet mogelijk is. Dat het een periode uit je leven was dat je moet afsluiten, als je niet meer gekwetst wilt worden. Maar een vriendin van mij vindt dat het gemakkelijk kan, zolang je jezelf er maar niet te snel ingooit. Dus niet na een week alweer bij elkaar op de stoep staan en doen alsof er nooit wat gebeurd is. En een andere vriend heeft er helemaal geen moeite mee, want met zijn exen wil hij altijd vrienden blijven. Koste wat kost.
Maar dat is omdat zijn exen 'friends with benefits' zijn.
Mijn beste vriendin vindt dat het per persoon en per break-up verschilt. Wanneer je echt als goede vrienden uit elkaar bent gegaan, zonder rancune of wroeging, kan het namelijk best. Maar wanneer het op een verschrikkelijke en bloederige manier is beëindigd en jij al roddels hebt verspreid of suiker in de benzinetank hebt gedaan, dan is het misschien geen goed idee.
Of het mogelijk is staat dus niet echt vast. Maar als de ander helemaal geen contact meer met je wilt hebben, dan is de keuze snel gemaakt. Niemand wil een straatverbod. En mocht je het toch gaan proberen, dan moet je jezelf voorbereiden op het moment waarop je merkt of het wel of niet kan. Volgens mijn vrienden moet je dan gewoon hopen op het beste. En wat er dan uitkomt, goed of slecht, zal waarschijnlijk het beste zijn voor jullie beiden.
Het was een doodnormale zaterdagmiddag.
Noodgedwongen had ik mijn neus begraven in de studieboeken. Dinsdag had ik een tentamen en wederom was ik veel te laat begonnen met studeren. Helaas ben ik een echte meesteres in studieontwijkend gedrag. Zo heb ik eens alle kruiden en specerijen in mijn keukenkastje op alfabetische volgorde gezet, om het berekenen van formules even uit te stellen. En toen ging mijn telefoon. Een nieuw sms'je. Van mijn ex. Of ik misschien zin had om iets te gaan drinken.
Voordat ik het doorhad was ik mijn deur al uit en zat ik op de fiets. Want morgen kon ik ook nog wel studeren. Het was niet dat ik dan in de kerk zat ofzo. Met enige inspanning kreeg ik mijn fiets in het fietsenrek wat voor de kroeg stond. Het was de eerste keer dat we elkaar weer zagen. Ik was benieuwd hoe dit zou gaan en hield mijn adem in terwijl ik naar binnen liep.
Aan een tafeltje achterin zag ik mijn ex zitten.
Nadat ik werd begroet met een timide "Hoi" nam ik plaats. De ober bracht ons bier en in stilte zaten we eventjes tegenover elkaar. En toen ging het gesprek opeens over studiegenoten en dat ze achterlijk waren, omdat ze zelfs een simpele opdracht niet goed wisten uit te voeren.
Ik keek mijn ex aan en zag dat die deed alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Dat we, na een jarenlange relatie en na een half jaar elkaar niet gezien te hebben, weer samen bier zaten te drinken. Dat spel kon ik ook spelen. Samen dansten we om de grote roze olifant die in de hoek stond heen. Langzaam begon ik te geloven dat het misschien toch wel mogelijk was.
Een ander meisje ging glimlachend naast mijn ex zitten.
Nonchalant werd ik aan haar voorgesteld. Ze waren al ruim een maand samen. En toen werd haar verteld dat ik een 'gewone' vriendin was. Stom wijf geloofde het ook nog. Ze deed haar haarkleur eer aan. Ik besloot om het niet voor mijn ex te verpesten en beet op mijn tong. Wel met ontzettend veel moeite. En met grotere slokken dan normaal sloeg ik mijn bier snel weg.
Toen stond ik op en loog ik dat ik het gezellig vond, maar dat ik vanwege de studie weer eens moest gaan. Nadat ik afscheid had genomen en weer op de fiets zat, kwam ik tot de conclusie dat we nooit vrienden zouden zijn. Vooral niet na deze schaamteloze pronkactie. Bewust nam ik een andere afslag, zette ik mijn fiets tegen een muurtje en ging ik vlug een winkel binnen.
En even later kwam ik met een nieuwe telefoon weer naar buiten.
---
Deze column is geplaatst op 20-05-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>
Wederom is er plaats voor een gastcolumnist. Omdat Nina laatst een goed ontvangen column had geschreven, mocht ze dit kunstje nog een keertje opvoeren. Met beide handen greep ze het aan, want shoppen voor schoenen gaat op den duur stierlijk vervelen. En ze geniet ervan om een bitch te zijn. Ze is namelijk een vrouw en dat stond in de richtlijnen. Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
De ex
Is het eigenlijk wel mogelijk om gewone vrienden te zijn met je ex? Dus dat je zonder enige vorm van romantische gevoelens weer met elkaar om kan gaan. Dat je niet wanhopig nog steeds een kaarsje voor diegene brandt, terwijl je stilletjes hoopt dat de ander een fout heeft gemaakt en binnenkort weer bij zinnen komt. En dat je het licht in elkaars ogen gunt, wanneer de ander verder gaat met het leven zonder jou. Iedereen heeft daar een andere theorie over.
Zo vindt mijn beste vriend dat het niet mogelijk is. Dat het een periode uit je leven was dat je moet afsluiten, als je niet meer gekwetst wilt worden. Maar een vriendin van mij vindt dat het gemakkelijk kan, zolang je jezelf er maar niet te snel ingooit. Dus niet na een week alweer bij elkaar op de stoep staan en doen alsof er nooit wat gebeurd is. En een andere vriend heeft er helemaal geen moeite mee, want met zijn exen wil hij altijd vrienden blijven. Koste wat kost.
Maar dat is omdat zijn exen 'friends with benefits' zijn.
Mijn beste vriendin vindt dat het per persoon en per break-up verschilt. Wanneer je echt als goede vrienden uit elkaar bent gegaan, zonder rancune of wroeging, kan het namelijk best. Maar wanneer het op een verschrikkelijke en bloederige manier is beëindigd en jij al roddels hebt verspreid of suiker in de benzinetank hebt gedaan, dan is het misschien geen goed idee.
Of het mogelijk is staat dus niet echt vast. Maar als de ander helemaal geen contact meer met je wilt hebben, dan is de keuze snel gemaakt. Niemand wil een straatverbod. En mocht je het toch gaan proberen, dan moet je jezelf voorbereiden op het moment waarop je merkt of het wel of niet kan. Volgens mijn vrienden moet je dan gewoon hopen op het beste. En wat er dan uitkomt, goed of slecht, zal waarschijnlijk het beste zijn voor jullie beiden.
Het was een doodnormale zaterdagmiddag.
Noodgedwongen had ik mijn neus begraven in de studieboeken. Dinsdag had ik een tentamen en wederom was ik veel te laat begonnen met studeren. Helaas ben ik een echte meesteres in studieontwijkend gedrag. Zo heb ik eens alle kruiden en specerijen in mijn keukenkastje op alfabetische volgorde gezet, om het berekenen van formules even uit te stellen. En toen ging mijn telefoon. Een nieuw sms'je. Van mijn ex. Of ik misschien zin had om iets te gaan drinken.
Voordat ik het doorhad was ik mijn deur al uit en zat ik op de fiets. Want morgen kon ik ook nog wel studeren. Het was niet dat ik dan in de kerk zat ofzo. Met enige inspanning kreeg ik mijn fiets in het fietsenrek wat voor de kroeg stond. Het was de eerste keer dat we elkaar weer zagen. Ik was benieuwd hoe dit zou gaan en hield mijn adem in terwijl ik naar binnen liep.
Aan een tafeltje achterin zag ik mijn ex zitten.
Nadat ik werd begroet met een timide "Hoi" nam ik plaats. De ober bracht ons bier en in stilte zaten we eventjes tegenover elkaar. En toen ging het gesprek opeens over studiegenoten en dat ze achterlijk waren, omdat ze zelfs een simpele opdracht niet goed wisten uit te voeren.
Ik keek mijn ex aan en zag dat die deed alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Dat we, na een jarenlange relatie en na een half jaar elkaar niet gezien te hebben, weer samen bier zaten te drinken. Dat spel kon ik ook spelen. Samen dansten we om de grote roze olifant die in de hoek stond heen. Langzaam begon ik te geloven dat het misschien toch wel mogelijk was.
Een ander meisje ging glimlachend naast mijn ex zitten.
Nonchalant werd ik aan haar voorgesteld. Ze waren al ruim een maand samen. En toen werd haar verteld dat ik een 'gewone' vriendin was. Stom wijf geloofde het ook nog. Ze deed haar haarkleur eer aan. Ik besloot om het niet voor mijn ex te verpesten en beet op mijn tong. Wel met ontzettend veel moeite. En met grotere slokken dan normaal sloeg ik mijn bier snel weg.
Toen stond ik op en loog ik dat ik het gezellig vond, maar dat ik vanwege de studie weer eens moest gaan. Nadat ik afscheid had genomen en weer op de fiets zat, kwam ik tot de conclusie dat we nooit vrienden zouden zijn. Vooral niet na deze schaamteloze pronkactie. Bewust nam ik een andere afslag, zette ik mijn fiets tegen een muurtje en ging ik vlug een winkel binnen.
En even later kwam ik met een nieuwe telefoon weer naar buiten.
---
Deze column is geplaatst op 20-05-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>