>>> Je bent een luie flikker
(door: Robert)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (27), Irene (17) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Je bent een luie flikker
Nu ik regelmatig het land in trek om verslag te maken van allerlei homo-achtige zaken, zoals boekpresentaties van Arie Boomsma, porno dvd-presentaties en Songfestivalaangelegenheden, ontmoet ik allemaal interessante mensen. Okay, niet allemaal even interessant en ze horen zichzelf erg graag praten. En okay, soms hebben ze jaloersmakend geweldige lichamen, maar komen ze in een gesprek niet verder dan grote piemels en sit-ups.
Hoe dan ook, twee weken geleden kwam ik tijdens een presentatie een interessant Amerikaans knaapje tegen. Hij voert voor zijn Universiteit een onderzoek uit over 'gay slang'. Zeg maar het moderne homo vocabulaire en dan in verband met sociale verhoudingen tussen homo en hetero. Of zoiets.
Tuinbroekpotten, kasthomo’s, Gordon, Utrechtenaar(?) and so on
Op een presentatieborrel sprak hij me aan. Hij wilde graag met me afspreken, omdat ik in gay media werk en hem vast wel kon helpen met zijn onderzoek. Hoewel ik nog steeds denk dat hij enkel gefascineerd was door mijn fluorescerende blauwe overhemd (tja, wasdag) hadden we toch een heel leuk gesprek en even later hadden we de agenda’s gereed voor een date.
Hoezeer je ook met dit soort situaties altijd in staat van alertheid moet zijn voor een dubbele 'ik wil eigenlijk met je naar bed'-agenda bleek er echt een vragenvuur op me te wachten. Met een enigszins gekrengd ego, hij ging namelijk echt voor mijn mening en niet voor mijn lichaam, startte hij zijn vragenlijstje. Min of meer was de conclusie:
Wij Nederlandse homo’s zijn luie flikkers
Echt ontkennen kan ik het niet. In Amerika vechten de homo’s, lesbo’s, bi’s, transgender en al het andere niet definieerbare hard voor hun rechten. Ze protesteren, komen in grote getale naar het Witte Huis om hun stem door opgevoerde megafoons te laten horen en hebben boegbeelden als Lady Gaga en Sex and The City-actrices die voor hen opkomen. Petities worden gemaakt tegen homowetgeving gevuld met haat en druk wordt uitgeoefend op de president om het homohuwelijk door te voeren.
En wat doen wij om gelijkwaardig behandeld te worden? Hmm. Moeilijk, moeilijk. Op een bootje varen tijdens Gay Pride? Nee. Dat is enkel een excuus om, terwijl men door milde wateren vaart, dronken te worden. Op je chatprofiel aanvinken dat je aan safe sex doet? Verantwoord hoor. Of misschien gay horeca mijden, omdat je overal uit zou moeten kunnen gaan? Dat is pas dapper als je op een schuurfeest vol op de bek gaat met iemand van het zelfde geslacht.
Komen er in Nederland ooit noemenswaardige aantallen homo’s naar protesten, debatten of demonstraties ten behoeve van de rechten van de homo?
Nee. Tenzij we er een potentieel cruisingvoordeel uit zouden kunnen halen, geven we er geen zak om. Logisch ook wel. Van het enige gevaar voor de homo, in de vorm van Christelijke politieke partijen die onze rechten nog weleens willen dwarsbomen, slinkt de populariteit toch al jaren. Daar hoeven we ons niet echt zorgen over te maken.
Met die bekrompen Marokkanen rekent Geertje wel af. En de 65+-generatie, die nog wel eens moeite heeft met twee tongende mannen op straat, is toch haast de pijp uit. Dus wat blijft er naast een handjevol conservatieve Oostblokse Polen en geďsoleerde dorpjes, zoals Urk, nog over om bezorgd over te zijn? Die enkele weigerambtenaren dan? Ach, trouwen is toch alweer uit de mode.
Neem dan Amerika. Daar heeft de homo het pas te voortduren. Mag je niet eens bij je partner als die op sterven ligt en moet je steevast in de kast blijven wil je je baantje in het leger behouden. Logisch dat er dan iets van strijdkracht in je gaat borrelen. Terwijl wij Nederlandse homo’s waarschijnlijk nog onze schouders zouden ophalen in dezelfde situatie ben ik jaloers op de 'vecht voor je recht'-lust van de Amerikaanse homo’s.
Vroeger wilde ik homoactivist worden
Toen ik nog geloofde dat ik de wereld kon veranderen en ik nog gefrustreerd was dat ik niet eens in het park kon zoenen zonder steeds achterom te kijken of er geen homohaters mij een blauw oog kwamen slaan. Maar nu. Ach, we lopen toch al voorop in de wereld als het gaat om homorechten dus wie neemt daar nou de moeite voor? Niemand die deze kar wilt trekken.
Bovendien zijn wij Nederlandse homo’s vooral bezig om vooral zo normaal mogelijk te zijn en in te blenden met onze heteroseksuele medemens. Ik schat dat een Amerikaanse protestmars niet eens de luie Nederlandse homo uit zijn stoel zou krijgen, laat staan een Lady Gaga. Dus tot de tijd dat Rouvoet premier wordt of Islamieten ons legaal met hoofd naar beneden van hun torentjes gooien, gooi ik er nog een schoonheidsslaapje tegenaan. Gaap.
---
Deze column is geplaatst op 20-05-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >> |
