Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
Carpe Nier
(door: Robert)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (27), Irene (17) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Carpe Nier
Van tijd tot tijd moet een mens zich laten inspireren. Waarom? Gewoon. Soms ben je, al dan niet bewust, toe aan een inzicht, verrijking of navigatie. Maar tot welke inspiratiebron moet de homo anno 2010 zich wenden om een teug ideeën, voorbeelden en motivatie op te doen?
Ik zou nu natuurlijk het meest voor de hand liggende voorbeeld kunnen noemen: Lady Gaga. Nu de hele wereld met haar wegloopt en zelfs de eindredacteur columns van Expreszo, die eerst een soort van boycot had, me geboden heeft te schrijven over 'Miss Tits on Fire' is dat een makkelijk inkoppertje.
Maar eerlijk is eerlijk, Gaga is vooral een inspiratie om veel te drinken (we’re all getting hosed tonight), meer te drinken (happy in the club with a bottle of red wine), nog meer te drinken (we’re all getting shitwrecked) en ordinair te zijn (we might have fucked).
Ondanks het hoogst te waarderen extravagantie-gehalte en haar boodschap vooral van jezelf te houden, zijn het niet de levensinzichten die een Deepak Chopra of kluizenaar in het Himalaya gebergte je zou aanreiken. Nee, inspiratie is juist veel beter te halen uit gewone mensen om je heen.
Een nierloze travestiet bijvoorbeeld.
Het was een warme, zonnige zaterdag in Enschede. En dat was fijn. De vorige keer toen ik in Enschede was waaide het windkracht 8 met hagel en natte sneeuw en was ik daardoor ’s avonds één van de drie mensen in gayclub ’t Bölke. Hoewel dit het perfecte aantal was toen de Sugababes werden ingezet, blijven lege clubs een anticlimax.
Ik had net een interview met Imca Marina en Anita Meyer gedaan, en nee, het was geen TROS muziekfeest, en besloot nog 10 minuten van de grote Drag Queen Show mee te pakken. Een voorstelling die deze avond speelde in het lokale theater. De Drag Queen Show heet eigenlijk de Travestivalshow, maar sinds de ontdekking van RuPaul’s Drag Race doet het woord Travestiet geen eer meer aan de tot vrouw getransformeerde man.
Neem eens wat risico.
Miss Edda is de stads drag queen van Enschede. Dat is een hele eer, want geen stad zonder eigen überdiva. Zo heb je in Breda bijvoorbeeld Tante Mieke, Rotterdam heeft de S.O.S. Dames en Amsterdam heeft, naast de meisjes van ’t Sluisje, natuurlijk Mayday.
Miss Edda is een showgirl in hart en nieren. Maar vreselijke onheil: de nier van de Enschedese opperdrag werkt nog maar voor 37% en dat gaat alleen maar minder worden. Gedwongen was dit haar laatste show, waar ze alle glitter en glamour wat ze nog had uitperste.
Kun je het je voorstellen dat je moet stoppen met wat je het liefst doet? Even denken... Doelgroep homo’s. Ah, ik heb een voorbeeld! Kun je het je voorstellen dat je moet stoppen met wat je het liefste doet? Seks? Precies. Even de ernst van de situatie aanduiden.
Tot overmaat van ramp liep het hele programma van de show in de soep omdat haar collega drags in het Achterhoekse verkeer vast zaten. Dat werd dus improviseren voor de Twentenaar. En dat deed ze met 'Leven is Cabaret'. Ja ik kende het ook niet, Youtube het maar even. Maar kippenvel, dat kreeg ik wel.
Duik in het leven, want straks valt het doek.
Dat klinkt misschien als een groots cliché, maar in onze leeftijdscategorie vallen er steeds meer doden in het verkeer en de huidige twinkgeneratie heeft toch vooral onveilige seks. Extra genieten van het leven dus, nu het nog kan. Niet voor niets hadden ze in het oude Rome al Carpe Diem uitgevonden. Dit zijn eeuwenoude wijsheden!
Dus dat is wat ik deed. In het leven duiken. Of in het schuim in dit geval. Terwijl Miss Edda nog een staande ovatie kreeg sprintte ik naar buiten, zette mijn camera man in de auto richting Amsterdam en dook de lokale kroeg in. Ik haakte aan bij heerlijk bezopen mensen en regelde nog een plek om te crashen.
Drie uur later deed ik aan schuimballet tijdens de schuimparty in ’t Bölke. Afgeladen en wel. En zoals Carrie in Abu Dhabi een oude bekende tegen het lijf liep, kwam ik ook bekenden tegen. En wel bekenden die zin hadden in een flesje champagne. Het leven kan verrassend goed zijn.
Wat er daarna precies is gebeurd weet ik niet meer, maar een ding weet ik wel: Laat je eens wat vaker inspireren en blijf niet bevend in de hoek
Duik in het leven
Want straks valt het doek
Niets krijg je ooit cadeau!
Leven is Cabaret, m’n schat
En ik hou van al die show!
---
Deze column is geplaatst op 17-06-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (16), Robin (18), Coen (20), Dave (27), Irene (17) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Carpe Nier
Van tijd tot tijd moet een mens zich laten inspireren. Waarom? Gewoon. Soms ben je, al dan niet bewust, toe aan een inzicht, verrijking of navigatie. Maar tot welke inspiratiebron moet de homo anno 2010 zich wenden om een teug ideeën, voorbeelden en motivatie op te doen?
Ik zou nu natuurlijk het meest voor de hand liggende voorbeeld kunnen noemen: Lady Gaga. Nu de hele wereld met haar wegloopt en zelfs de eindredacteur columns van Expreszo, die eerst een soort van boycot had, me geboden heeft te schrijven over 'Miss Tits on Fire' is dat een makkelijk inkoppertje.
Maar eerlijk is eerlijk, Gaga is vooral een inspiratie om veel te drinken (we’re all getting hosed tonight), meer te drinken (happy in the club with a bottle of red wine), nog meer te drinken (we’re all getting shitwrecked) en ordinair te zijn (we might have fucked).
Ondanks het hoogst te waarderen extravagantie-gehalte en haar boodschap vooral van jezelf te houden, zijn het niet de levensinzichten die een Deepak Chopra of kluizenaar in het Himalaya gebergte je zou aanreiken. Nee, inspiratie is juist veel beter te halen uit gewone mensen om je heen.
Een nierloze travestiet bijvoorbeeld.
Het was een warme, zonnige zaterdag in Enschede. En dat was fijn. De vorige keer toen ik in Enschede was waaide het windkracht 8 met hagel en natte sneeuw en was ik daardoor ’s avonds één van de drie mensen in gayclub ’t Bölke. Hoewel dit het perfecte aantal was toen de Sugababes werden ingezet, blijven lege clubs een anticlimax.
Ik had net een interview met Imca Marina en Anita Meyer gedaan, en nee, het was geen TROS muziekfeest, en besloot nog 10 minuten van de grote Drag Queen Show mee te pakken. Een voorstelling die deze avond speelde in het lokale theater. De Drag Queen Show heet eigenlijk de Travestivalshow, maar sinds de ontdekking van RuPaul’s Drag Race doet het woord Travestiet geen eer meer aan de tot vrouw getransformeerde man.
Neem eens wat risico.
Miss Edda is de stads drag queen van Enschede. Dat is een hele eer, want geen stad zonder eigen überdiva. Zo heb je in Breda bijvoorbeeld Tante Mieke, Rotterdam heeft de S.O.S. Dames en Amsterdam heeft, naast de meisjes van ’t Sluisje, natuurlijk Mayday.
Miss Edda is een showgirl in hart en nieren. Maar vreselijke onheil: de nier van de Enschedese opperdrag werkt nog maar voor 37% en dat gaat alleen maar minder worden. Gedwongen was dit haar laatste show, waar ze alle glitter en glamour wat ze nog had uitperste.
Kun je het je voorstellen dat je moet stoppen met wat je het liefst doet? Even denken... Doelgroep homo’s. Ah, ik heb een voorbeeld! Kun je het je voorstellen dat je moet stoppen met wat je het liefste doet? Seks? Precies. Even de ernst van de situatie aanduiden.
Tot overmaat van ramp liep het hele programma van de show in de soep omdat haar collega drags in het Achterhoekse verkeer vast zaten. Dat werd dus improviseren voor de Twentenaar. En dat deed ze met 'Leven is Cabaret'. Ja ik kende het ook niet, Youtube het maar even. Maar kippenvel, dat kreeg ik wel.
Duik in het leven, want straks valt het doek.
Dat klinkt misschien als een groots cliché, maar in onze leeftijdscategorie vallen er steeds meer doden in het verkeer en de huidige twinkgeneratie heeft toch vooral onveilige seks. Extra genieten van het leven dus, nu het nog kan. Niet voor niets hadden ze in het oude Rome al Carpe Diem uitgevonden. Dit zijn eeuwenoude wijsheden!
Dus dat is wat ik deed. In het leven duiken. Of in het schuim in dit geval. Terwijl Miss Edda nog een staande ovatie kreeg sprintte ik naar buiten, zette mijn camera man in de auto richting Amsterdam en dook de lokale kroeg in. Ik haakte aan bij heerlijk bezopen mensen en regelde nog een plek om te crashen.
Drie uur later deed ik aan schuimballet tijdens de schuimparty in ’t Bölke. Afgeladen en wel. En zoals Carrie in Abu Dhabi een oude bekende tegen het lijf liep, kwam ik ook bekenden tegen. En wel bekenden die zin hadden in een flesje champagne. Het leven kan verrassend goed zijn.
Wat er daarna precies is gebeurd weet ik niet meer, maar een ding weet ik wel: Laat je eens wat vaker inspireren en blijf niet bevend in de hoek
Duik in het leven
Want straks valt het doek
Niets krijg je ooit cadeau!
Leven is Cabaret, m’n schat
En ik hou van al die show!
---
Deze column is geplaatst op 17-06-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>