Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
32 flavors
(door: Irene)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (17), Robin (18), Coen (21), Dave (27), Irene (18) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
32 flavours
De laatste vakantiedag. Ik ben de eerste die wakker is. Ik trek een shirt aan waar ik de hele vakantie 'zuinig' mee was. Het ruikt naar thuis. Als ik morgen in het vliegtuig zit, baal ik vast al weer van hoe ik nu denk, maar ik mis thuis. Heimwee. Of niet de huilende heimwee die ik tot m’n elfde had op schoolkamp. Heimwee naar thuis.
Het heerlijke huis hier is groot genoeg voor ons. Uit de losse pols zestien nachtjes naast m’n vriendinnetje wakker geworden. Het is tien uur, boven de dertig graden en een zwembad op tien seconden loopafstand. Niet te vergeten het strand, met dagelijks 'Spain's Next Top Model', door ons gepresenteerd. In het zwembad al het zand wegspoelen, douchen, 'after sunnen' en in een jurkje naar de boulevard. Waar 'Spain's Next Top Model' wordt voortgezet, waar wordt gekeken, gelachen en gegeten. This is life.
Heimwee, wat wil ik meer dan dit?
Dat weet ik wel tijdens een potje 31’en en een vriendinnetje die haar middelvinger naar me opsteekt. Tel daar een slechte nacht en een day before het feest wat ongesteldheid heet bij op en ik heb heimwee. M’n moeder die in Amerika zit en me op m’n achttiende verjaardag – ik ben achttien! – alleen telefonisch kon feliciteren.
M’n eigen kamer, met keiharde muziek, of zelfs zonder muziek, maar even alleen. M’n huis, m’n vrienden en patatje oorlog. M’n eigen bed en als ik toch bezig ben, doe maar wat regen.
Heimwee naar 'an ordinairy day’.
Zo’n ordinairy day waar er driehonderd van zijn per jaar en ik denk dat ik daar in deze zeventien dagen naar verlang. Wat zal ik vaak dit jaar terug verlangen naar deze dagen waarop, zoals we in de Middellandse zee zwommen, niets hoeft en alles kan. Mijn heimwee is luxe-heimwee. Bij iemand eten die patat eet, omdat je zelf bloemkool eet.
Vroeger, voor mij is dat vroeger, had ik bij m’n opa en oma heimwee. Ik huilde dan net zo lang totdat ik met m’n buik vol Nibbit eindelijk in slaap viel. Ik zie nog de gezichten van m’n opa en oma voor me en besloot het nooit meer aan iemand te vertellen als ik weer heimwee had.
Heimwee in de zuiverste vorm.
Wat ik hier heb ontwikkeld, is slechts een aftrekseltje van heimwee. Ik heb hier geen internet om op te zoeken wat het volgens Van Dale inhoudt om heimwee te hebben, maar dit niet.
M’n shirt ruikt nog een beetje naar thuis. Robijn, stralend wit. En plakt aan m’n rug. Het is zevenendertig graden. Ik ga een broodje maken zoals ze alleen hier smaken en naar het strand. Straks als de ordinairy days weer zijn begonnen zal ik nog eens citeren uit de dagen hier. "I’ll picture you in the sun." Nu niet, ik ga genieten van de laatste dag.
Heimwee is voor baby’s. En ik ben achttien.
---
Deze column is geplaatst op 06-08-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (17), Robin (18), Coen (21), Dave (27), Irene (18) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
32 flavours
De laatste vakantiedag. Ik ben de eerste die wakker is. Ik trek een shirt aan waar ik de hele vakantie 'zuinig' mee was. Het ruikt naar thuis. Als ik morgen in het vliegtuig zit, baal ik vast al weer van hoe ik nu denk, maar ik mis thuis. Heimwee. Of niet de huilende heimwee die ik tot m’n elfde had op schoolkamp. Heimwee naar thuis.
Het heerlijke huis hier is groot genoeg voor ons. Uit de losse pols zestien nachtjes naast m’n vriendinnetje wakker geworden. Het is tien uur, boven de dertig graden en een zwembad op tien seconden loopafstand. Niet te vergeten het strand, met dagelijks 'Spain's Next Top Model', door ons gepresenteerd. In het zwembad al het zand wegspoelen, douchen, 'after sunnen' en in een jurkje naar de boulevard. Waar 'Spain's Next Top Model' wordt voortgezet, waar wordt gekeken, gelachen en gegeten. This is life.
Heimwee, wat wil ik meer dan dit?
Dat weet ik wel tijdens een potje 31’en en een vriendinnetje die haar middelvinger naar me opsteekt. Tel daar een slechte nacht en een day before het feest wat ongesteldheid heet bij op en ik heb heimwee. M’n moeder die in Amerika zit en me op m’n achttiende verjaardag – ik ben achttien! – alleen telefonisch kon feliciteren.
M’n eigen kamer, met keiharde muziek, of zelfs zonder muziek, maar even alleen. M’n huis, m’n vrienden en patatje oorlog. M’n eigen bed en als ik toch bezig ben, doe maar wat regen.
Heimwee naar 'an ordinairy day’.
Zo’n ordinairy day waar er driehonderd van zijn per jaar en ik denk dat ik daar in deze zeventien dagen naar verlang. Wat zal ik vaak dit jaar terug verlangen naar deze dagen waarop, zoals we in de Middellandse zee zwommen, niets hoeft en alles kan. Mijn heimwee is luxe-heimwee. Bij iemand eten die patat eet, omdat je zelf bloemkool eet.
Vroeger, voor mij is dat vroeger, had ik bij m’n opa en oma heimwee. Ik huilde dan net zo lang totdat ik met m’n buik vol Nibbit eindelijk in slaap viel. Ik zie nog de gezichten van m’n opa en oma voor me en besloot het nooit meer aan iemand te vertellen als ik weer heimwee had.
Heimwee in de zuiverste vorm.
Wat ik hier heb ontwikkeld, is slechts een aftrekseltje van heimwee. Ik heb hier geen internet om op te zoeken wat het volgens Van Dale inhoudt om heimwee te hebben, maar dit niet.
M’n shirt ruikt nog een beetje naar thuis. Robijn, stralend wit. En plakt aan m’n rug. Het is zevenendertig graden. Ik ga een broodje maken zoals ze alleen hier smaken en naar het strand. Straks als de ordinairy days weer zijn begonnen zal ik nog eens citeren uit de dagen hier. "I’ll picture you in the sun." Nu niet, ik ga genieten van de laatste dag.
Heimwee is voor baby’s. En ik ben achttien.
---
Deze column is geplaatst op 06-08-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>