Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
Homotolerantie, zonder oordelen
(door: Dave)
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (17), Robin (18), Coen (21), Dave (27), Irene (18) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Homotolerantie, zonder oordelen.
Homo’s zijn zo lekker tolerant en oordelen niet. Verschillende gaymedia publiceren artikelen over discriminatie en de stigmatisering van homo’s. Schrijven over hetero’s die homo’s in een hokje duwen. Als we echter kritisch naar de gays kijken, kom ik tot de conclusie dat veel gays precies hetzelfde doen. Bij voorbaat zijn ze al bevooroordeeld vanwege iemands uiterlijk of geloof, zonder iemand alvorens beter te leren kennen. Zelfs homo’s worden door homo’s gediscrimineerd.
Op deze manier schiet het nooit op om meer respect en tolerantie voor elkaar te kweken.
Ik sta er eigenlijk nog maar zelden bij stil dat ik homo ben. Ik doe mijn ding, zonder in mijn achterhoofd te houden dat mensen me 'anders' kunnen vinden. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat dit vooral in een stabiele omgeving is. Bij mensen die ik ken, mijn werk, mijn studie. Echter in een nieuwe situatie, zoals in een nieuw studiejaar of in een nieuw werkproject, kan het zomaar zijn dat ik terug bij af ben en de coming-out-kriebels krijg.
Alsof ik weer opnieuw uit de kast moet komen. Wat ook zo is.
Natuurlijk gaat het smoother dan de eerste keer. Je bent ouder en zelfverzekerder. Geheel bevooroordeeld begon ik aan een nieuw werkproject. Het project startte met vijf nieuwe mensen, inclusief mezelf. Er bleken drie macho jongens en een moslima in mijn projectgroep te zitten.
De eerste gedachten die bij me opkwamen waren niet bijzonder optimistisch: "Wat nou als ze geen homo’s accepteren? Wat nou als je om die reden niet bepaalde activiteiten mag uitvoeren vanwege mijn geaardheid?" Wellicht een tikkeltje overdreven.
Eigen ervaring leert dat hier een kern van waarheid in zit.
Tijdens de eerste lunch hield ik mijn mond en luisterde naar verhalen over vriendinnen, prostituees en vrijgezellenfeestjes. De moslima (droeg overigens geen burka) luisterde. Ze had make-up op en bleek een werkende moeder te zijn, terwijl haar man voor het kind zorgt. Voordat deze informatie door was gedrongen, was ik in de veronderstelling dat ze me zou veroordelen op mijn geaardheid.
Ik ging bij mezelf na waarom ik dat dacht; Volgens de informatie die ik over moslima’s ter handen had, zijn zij tegen homo’s; Omdat moslims tegen homoseksualiteit zijn.
Combineer deze informatie met de ene nare ervaring die ik in het verleden heb gehad en een oordeel is geboren. Echter is alle informatie die je tot je beschikking hebt juist? Natuurlijk was ik niet zo kortzichtig dat ik dacht dat alle moslima’s en machomannen tegen homo’s waren.
Maar toch ging ik me anders gedragen, uit onzekerheid.
En ja, het klopt. Er zijn talloze verhalen bekend over homo’s die zijn weggepest vanwege hun geaardheid. Daar dient onderzoek naar te komen en daar moet iets aan gedaan worden. Maar om te zeggen dat alles heeft te maken met je geaardheid? Dat gaat te ver.
Na een eerste week van twijfel of ik nu mezelf stil moest houden voor de komende vier projectmaanden of gewoon mezelf moest zijn, besloot ik voor het laatste te kiezen. Toegegeven, de moslima was voor een aantal seconden zonder woorden. De weken daarna waren gevoelsmatig oprechter en duidelijker. Datzelfde geldt voor het contact met andere collega’s.
Vooruitgang in een emancipatiegolf betekent niet dat je continu met je vinger naar de andere partij moet wijzen en je continu moet neerzetten als minderheid, als slachtoffer. Het betekent ook kritisch naar jezelf kijken en in dialoog durven te gaan.
Bekijk een situatie en trek je conclusie uit die situatie, voor die situatie.
Vorige week zaten we met z’n allen te lunchen en te lachen. Gewoon als vijf leuke mensen die dan wel een eigen identiteit en levensstijl hebben, maar elkaar respecteren voor wie ze zijn.
---
Deze column is geplaatst op 06-08-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>
Iedere week vind je hier verse columns van Expreszo's eigen columnistenteam. Albert (23), Tessa (17), Robin (18), Coen (21), Dave (27), Irene (18) en Robert (25) vullen deze pagina's met alle mogelijke onderwerpen.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Homotolerantie, zonder oordelen.
Homo’s zijn zo lekker tolerant en oordelen niet. Verschillende gaymedia publiceren artikelen over discriminatie en de stigmatisering van homo’s. Schrijven over hetero’s die homo’s in een hokje duwen. Als we echter kritisch naar de gays kijken, kom ik tot de conclusie dat veel gays precies hetzelfde doen. Bij voorbaat zijn ze al bevooroordeeld vanwege iemands uiterlijk of geloof, zonder iemand alvorens beter te leren kennen. Zelfs homo’s worden door homo’s gediscrimineerd.
Op deze manier schiet het nooit op om meer respect en tolerantie voor elkaar te kweken.
Ik sta er eigenlijk nog maar zelden bij stil dat ik homo ben. Ik doe mijn ding, zonder in mijn achterhoofd te houden dat mensen me 'anders' kunnen vinden. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat dit vooral in een stabiele omgeving is. Bij mensen die ik ken, mijn werk, mijn studie. Echter in een nieuwe situatie, zoals in een nieuw studiejaar of in een nieuw werkproject, kan het zomaar zijn dat ik terug bij af ben en de coming-out-kriebels krijg.
Alsof ik weer opnieuw uit de kast moet komen. Wat ook zo is.
Natuurlijk gaat het smoother dan de eerste keer. Je bent ouder en zelfverzekerder. Geheel bevooroordeeld begon ik aan een nieuw werkproject. Het project startte met vijf nieuwe mensen, inclusief mezelf. Er bleken drie macho jongens en een moslima in mijn projectgroep te zitten.
De eerste gedachten die bij me opkwamen waren niet bijzonder optimistisch: "Wat nou als ze geen homo’s accepteren? Wat nou als je om die reden niet bepaalde activiteiten mag uitvoeren vanwege mijn geaardheid?" Wellicht een tikkeltje overdreven.
Eigen ervaring leert dat hier een kern van waarheid in zit.
Tijdens de eerste lunch hield ik mijn mond en luisterde naar verhalen over vriendinnen, prostituees en vrijgezellenfeestjes. De moslima (droeg overigens geen burka) luisterde. Ze had make-up op en bleek een werkende moeder te zijn, terwijl haar man voor het kind zorgt. Voordat deze informatie door was gedrongen, was ik in de veronderstelling dat ze me zou veroordelen op mijn geaardheid.
Ik ging bij mezelf na waarom ik dat dacht; Volgens de informatie die ik over moslima’s ter handen had, zijn zij tegen homo’s; Omdat moslims tegen homoseksualiteit zijn.
Combineer deze informatie met de ene nare ervaring die ik in het verleden heb gehad en een oordeel is geboren. Echter is alle informatie die je tot je beschikking hebt juist? Natuurlijk was ik niet zo kortzichtig dat ik dacht dat alle moslima’s en machomannen tegen homo’s waren.
Maar toch ging ik me anders gedragen, uit onzekerheid.
En ja, het klopt. Er zijn talloze verhalen bekend over homo’s die zijn weggepest vanwege hun geaardheid. Daar dient onderzoek naar te komen en daar moet iets aan gedaan worden. Maar om te zeggen dat alles heeft te maken met je geaardheid? Dat gaat te ver.
Na een eerste week van twijfel of ik nu mezelf stil moest houden voor de komende vier projectmaanden of gewoon mezelf moest zijn, besloot ik voor het laatste te kiezen. Toegegeven, de moslima was voor een aantal seconden zonder woorden. De weken daarna waren gevoelsmatig oprechter en duidelijker. Datzelfde geldt voor het contact met andere collega’s.
Vooruitgang in een emancipatiegolf betekent niet dat je continu met je vinger naar de andere partij moet wijzen en je continu moet neerzetten als minderheid, als slachtoffer. Het betekent ook kritisch naar jezelf kijken en in dialoog durven te gaan.
Bekijk een situatie en trek je conclusie uit die situatie, voor die situatie.
Vorige week zaten we met z’n allen te lunchen en te lachen. Gewoon als vijf leuke mensen die dan wel een eigen identiteit en levensstijl hebben, maar elkaar respecteren voor wie ze zijn.
---
Deze column is geplaatst op 06-08-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>