Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
Wat zou jij doen? (Nina)
(door: Gastcolumnist)
Wederom hebben we plek voor een gastcolumnist en Nina mag deze plek opvullen. Haar leven is gezellig. Niet dat ze het erg vindt. De laatste tijd bestond alleen uit feesten. Vaak tot 's avonds laat. Bijslapen staat niet hoog haar prioriteiten lijstje. Niet zo bijzonder als je rond het middaguur pas uit je nest komt rollen en er ver na middernacht bezopen weer inrolt. Ze heeft vakantie. Het mag.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Wat zou jij doen?
Op een bepaald moment in je leven zul je erachter komen dat je vrienden soms dingen doen die je nooit zult begrijpen. Zoals toch meegaan met die ene jongen die, naast dat hij lelijk is, ook verschrikkelijk zoent. Of denken dat een allerlaatste biertje echt geen kwaad kan. Iedereen maakt keuzes waarvan een ander denkt: wat bezielt diegene in hemelsnaam?
Zo had ik dit ook laatst bij mijn beste vriend.
Hij had een relatie met een charmante jongen. Ze vulden elkaar perfect aan. Hij was druk, zijn vriend was rustig. De een was huiselijk, de ander ambitieus. Hij was uitsluitend bottom en zijn vriend was uitsluitend top. Beter kon haast niet. Het was een stelletje waarvan iedereen dacht dat ze heel oud met elkaar gingen worden.
Hij was gelukkig. Totdat hij werd gedumpt met een mailtje. De liefde was op. Diezelfde avond zat ik met hem en een fles tequila op zijn balkon. De tranen vloeiden hevig. Dit verdiende hij niet. En ik kon hem alleen maar troosten. Op zulke momenten weet je namelijk niet wat je moet zeggen, ook al wil je het nog zo graag.
Die avond sliep hij nauwelijks.
Hij wilde naar hem toe en smeken om een tweede kans. Maar als iemand het op zo’n manier beëindigd, dan weet je dat zoiets er niet inzit. Terwijl ik naast hem zat, mijn hand op zijn schouder en zachtjes fluisterend dat alles goed zou komen, wilde ik zijn ex in de ballen schoppen. Ja, aan mijn vrienden moet je niet komen.
Maanden gingen voorbij en hij kwam langzaam over de liefde van zijn leven heen. Hier en daar had hij nog wel een huilbui, maar even zijn ex bashen en ik zag zijn glimlach weer. Op een gegeven moment stond hij op een bomvolle dansvloer te zoenen met een schattige jongen. En ik zag dat hij eindelijk weer opbloeide.
Een paar weken later zag ik hem op het terras zitten. Naast hem zat zijn ex. Ze praatten. Ze lachten. En ze zoenden. Snel dook ik weg en belde ik hem op om te vragen of hij me even om de hoek wilde ontmoeten. Amper vijf minuten later stond hij voor me en vroeg ik hem waar hij in hemelsnaam dacht mee bezig te zijn.
Zijn ex was weer zijn vriendje geworden.
Ik vroeg of hij gek was geworden. Boos liep hij weg. Ik zou hem toch niet begrijpen. En dat klopte ook, zijn ex toch weer terugnemen is onzinnig. Deze jongen had hem verschrikkelijk behandeld en nu deden ze beide of alles weer helemaal perfect was. Alsof er nooit iets was gebeurd. En dat kan toch niet kloppen? Toch?
Gefrustreerd kwam ik die avond thuis. Vrolijk werd ik begroet door mijn vriendinnetje. Aan mijn lichaamshouding zag ze dat er iets mis. Languit ging ik op de bank liggen. Ze kwam naast me zitten en vroeg naar de reden waarom ik zo uit mijn hummetje was. Ik vertelde haar wat ik net had meegemaakt. Ze glimlachte.
"Ik begrijp wel waarom hij hem terug nam."
"Hoezo?"
"Hij is verliefd. En ondanks alles houdt hij nog steeds van hem. Ik zou jou ook zonder twijfel terugnemen als dit ons zou overkomen."
"Ik kan niet geloven dat je dat zegt. Hoe kun je dat nou zeggen?"
"Omdat... een leven zonder jou is voor mij geen leven."
Ik keek haar aan en zag dat ze het meende.
Ik pakte haar hand vast en mompelde dat ze erg lief was. Met pretoogjes gaf ze me toen een zachte zoen op mijn voorhoofd. Die avond lag ik in bed met mijn mobieltje in mijn handen. Ik had net een sms'je verstuurd met mijn excuses erin en dat hij moest doen wat hem gelukkig maakte. Want dat gun ik hem van harte.
Iedereen zal keuzes maken die jij misschien niet zult snappen en waar je het niet mee eens bent. Maar het zijn wel hun eigen keuzes. Of je het er mee eens bent of niet. Het enige wat jij kan doen is er voor hen zijn als er toch iets fout gaat. Meer kun je niet doen. En meer mag er dan ook niet van je verwacht worden.
---
Deze column is geplaatst op 13-08-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>
Wederom hebben we plek voor een gastcolumnist en Nina mag deze plek opvullen. Haar leven is gezellig. Niet dat ze het erg vindt. De laatste tijd bestond alleen uit feesten. Vaak tot 's avonds laat. Bijslapen staat niet hoog haar prioriteiten lijstje. Niet zo bijzonder als je rond het middaguur pas uit je nest komt rollen en er ver na middernacht bezopen weer inrolt. Ze heeft vakantie. Het mag.
Ga naar álle columns! >>
--------------------------------------------------------------------------------------------------
Wat zou jij doen?
Op een bepaald moment in je leven zul je erachter komen dat je vrienden soms dingen doen die je nooit zult begrijpen. Zoals toch meegaan met die ene jongen die, naast dat hij lelijk is, ook verschrikkelijk zoent. Of denken dat een allerlaatste biertje echt geen kwaad kan. Iedereen maakt keuzes waarvan een ander denkt: wat bezielt diegene in hemelsnaam?
Zo had ik dit ook laatst bij mijn beste vriend.
Hij had een relatie met een charmante jongen. Ze vulden elkaar perfect aan. Hij was druk, zijn vriend was rustig. De een was huiselijk, de ander ambitieus. Hij was uitsluitend bottom en zijn vriend was uitsluitend top. Beter kon haast niet. Het was een stelletje waarvan iedereen dacht dat ze heel oud met elkaar gingen worden.
Hij was gelukkig. Totdat hij werd gedumpt met een mailtje. De liefde was op. Diezelfde avond zat ik met hem en een fles tequila op zijn balkon. De tranen vloeiden hevig. Dit verdiende hij niet. En ik kon hem alleen maar troosten. Op zulke momenten weet je namelijk niet wat je moet zeggen, ook al wil je het nog zo graag.
Die avond sliep hij nauwelijks.
Hij wilde naar hem toe en smeken om een tweede kans. Maar als iemand het op zo’n manier beëindigd, dan weet je dat zoiets er niet inzit. Terwijl ik naast hem zat, mijn hand op zijn schouder en zachtjes fluisterend dat alles goed zou komen, wilde ik zijn ex in de ballen schoppen. Ja, aan mijn vrienden moet je niet komen.
Maanden gingen voorbij en hij kwam langzaam over de liefde van zijn leven heen. Hier en daar had hij nog wel een huilbui, maar even zijn ex bashen en ik zag zijn glimlach weer. Op een gegeven moment stond hij op een bomvolle dansvloer te zoenen met een schattige jongen. En ik zag dat hij eindelijk weer opbloeide.
Een paar weken later zag ik hem op het terras zitten. Naast hem zat zijn ex. Ze praatten. Ze lachten. En ze zoenden. Snel dook ik weg en belde ik hem op om te vragen of hij me even om de hoek wilde ontmoeten. Amper vijf minuten later stond hij voor me en vroeg ik hem waar hij in hemelsnaam dacht mee bezig te zijn.
Zijn ex was weer zijn vriendje geworden.
Ik vroeg of hij gek was geworden. Boos liep hij weg. Ik zou hem toch niet begrijpen. En dat klopte ook, zijn ex toch weer terugnemen is onzinnig. Deze jongen had hem verschrikkelijk behandeld en nu deden ze beide of alles weer helemaal perfect was. Alsof er nooit iets was gebeurd. En dat kan toch niet kloppen? Toch?
Gefrustreerd kwam ik die avond thuis. Vrolijk werd ik begroet door mijn vriendinnetje. Aan mijn lichaamshouding zag ze dat er iets mis. Languit ging ik op de bank liggen. Ze kwam naast me zitten en vroeg naar de reden waarom ik zo uit mijn hummetje was. Ik vertelde haar wat ik net had meegemaakt. Ze glimlachte.
"Ik begrijp wel waarom hij hem terug nam."
"Hoezo?"
"Hij is verliefd. En ondanks alles houdt hij nog steeds van hem. Ik zou jou ook zonder twijfel terugnemen als dit ons zou overkomen."
"Ik kan niet geloven dat je dat zegt. Hoe kun je dat nou zeggen?"
"Omdat... een leven zonder jou is voor mij geen leven."
Ik keek haar aan en zag dat ze het meende.
Ik pakte haar hand vast en mompelde dat ze erg lief was. Met pretoogjes gaf ze me toen een zachte zoen op mijn voorhoofd. Die avond lag ik in bed met mijn mobieltje in mijn handen. Ik had net een sms'je verstuurd met mijn excuses erin en dat hij moest doen wat hem gelukkig maakte. Want dat gun ik hem van harte.
Iedereen zal keuzes maken die jij misschien niet zult snappen en waar je het niet mee eens bent. Maar het zijn wel hun eigen keuzes. Of je het er mee eens bent of niet. Het enige wat jij kan doen is er voor hen zijn als er toch iets fout gaat. Meer kun je niet doen. En meer mag er dan ook niet van je verwacht worden.
---
Deze column is geplaatst op 13-08-2010. In de kolom links vind je nog veel meer columns - Kijk in het columnarchief voor álle columns die op Expreszo.nl staan.
Ga naar álle columns! >>