Expreszo
Hét tijdschrift, dé online community, dé belangenorganisatie voor lesbo-, homo-, en bi-jongeren.
'Het is een meisje en geen jongen, so be it.'
07-03-2010, 15:12
In het magazine Sportweek spreekt schaatsster Ireen Wüst openhartig over haar gouden medaille op de Olympische Spelen en haar relatie met shorttrackster Sanne van Kerkhof.
Na een aantal erg moeilijke perioden, waarin het voor haar gevoel allemaal niet liep, haalde ze in Vancouver goud op de 1500 meter. "Een hele goede pleister`, zegt Ireen. "Goud is dan een hogere berg dan de diepte van alle dalen bij elkaar." Zichtbaar ontroerd omhelsde ze op dat mooie moment de mensen die haar lief zijn. Vooral haar omhelzing met vriendin Sanne kwam volop in the picture. "Het was geen statement," verduidelijkt Ireen. "Ik wilde dit moment heel graag delen met de mensen die er voor me waren toen het slecht ging. Bij die mensen hoort Sanne sinds mei ook. Ik deel veel met haar, zij heeft de hele aanloop naar de spelen meegemaakt." Vervolgens: "Ik vond die omhelzing heel normaal. Sanne is mijn vriendin, daar schaam ik me niet voor. Ik ben er zelfs trots op. Ja, het is een meisje en geen jongen, so be it. "
In het grote Sportweek interview vertelt Ireen ook open over haar onzekerheid, toen ze haar gevoelens voor Sanne ontdekte. "Je denkt: nou, ik weet het niet hoor, ik heb nog nooit iets voor een vrouw gevoeld. Even is dat lastig. Je denkt: ik val toch niet op vrouwen, lesbisch vind ik zo'n vervelend woord. Ik houd niet van hokjesgedoe, maar dat doet men in Nederland nu eenmaal. Val je op een meisje, ben je meteen lesbisch. Sluit je mannen niet uit, dan ben je meteen bi. Benamingen doen er voor mij niet toe. Ik viel altijd op mannen, maar nu heb ik een relatie met Sanne. En dat maakt me gelukkig."
EZO
(bron: zijaanzij.nl)
In het magazine Sportweek spreekt schaatsster Ireen Wüst openhartig over haar gouden medaille op de Olympische Spelen en haar relatie met shorttrackster Sanne van Kerkhof.
Na een aantal erg moeilijke perioden, waarin het voor haar gevoel allemaal niet liep, haalde ze in Vancouver goud op de 1500 meter. "Een hele goede pleister`, zegt Ireen. "Goud is dan een hogere berg dan de diepte van alle dalen bij elkaar." Zichtbaar ontroerd omhelsde ze op dat mooie moment de mensen die haar lief zijn. Vooral haar omhelzing met vriendin Sanne kwam volop in the picture. "Het was geen statement," verduidelijkt Ireen. "Ik wilde dit moment heel graag delen met de mensen die er voor me waren toen het slecht ging. Bij die mensen hoort Sanne sinds mei ook. Ik deel veel met haar, zij heeft de hele aanloop naar de spelen meegemaakt." Vervolgens: "Ik vond die omhelzing heel normaal. Sanne is mijn vriendin, daar schaam ik me niet voor. Ik ben er zelfs trots op. Ja, het is een meisje en geen jongen, so be it. "
In het grote Sportweek interview vertelt Ireen ook open over haar onzekerheid, toen ze haar gevoelens voor Sanne ontdekte. "Je denkt: nou, ik weet het niet hoor, ik heb nog nooit iets voor een vrouw gevoeld. Even is dat lastig. Je denkt: ik val toch niet op vrouwen, lesbisch vind ik zo'n vervelend woord. Ik houd niet van hokjesgedoe, maar dat doet men in Nederland nu eenmaal. Val je op een meisje, ben je meteen lesbisch. Sluit je mannen niet uit, dan ben je meteen bi. Benamingen doen er voor mij niet toe. Ik viel altijd op mannen, maar nu heb ik een relatie met Sanne. En dat maakt me gelukkig."
EZO
(bron: zijaanzij.nl)