Everything you’ve always wanted to know about transgender but were afraid to ask

Danielle had weinig zin om tijdens haar transitie volledig stealth te gaan en staat nu open voor alle vragen die je altijd al hebt willen stellen, maar misschien niet durft.

Column

Danielle
3 May 2017, 10:39

Ik ben pas na mijn puberteit van geslacht veranderd en had geen zin volledig stealth te gaan leven. Je baan opzeggen, verhuizen en breken met je vriendenkring is nogal een gedoe. Plus, een transitie is een proces dat meerdere jaren duurt, niet iets dat je in een sabbatical van een paar maanden eventjes doet. Vanaf het begin heb ik er daarom voor gekozen volledig open te zijn over mijn transitie en alles wat daarbij komt kijken. Sinds dat besluit word ik overspoeld met vragen; van vrienden die zich afvragen in hoeverre mijn transitie mijn kijk op het leven heeft beïnvloed tot vreemden die gedetailleerde vragen stelen over mijn geaardheid en welke geslachtsdelen ik nou heb. Om deze reden besloot ik om me dan maar als mentor op te stellen, zodat anderen die het zich niet kunnen permitteren er zo open over te zijn daarvan kunnen profiteren.
Op een aantal unconferences deed ik dit daarom al meerdere keren als workshop en leverde dat altijd interessante gesprekken op. De titel is een variatie op Woody Allen’s ‘Everything You’ve always wanted to know about sex, but were afraid to ask’. Wees gerust, die film was al bejaard toen ik ‘m voor het eerst zag. Mocht je into vage jaren ’70 cultfilms met absurde humor zijn: dan is het aanrader. Plaatsvervangende gêne gegarandeerd. Als nieuwe blogger op Expreszo wil ik het als rubriek hier voortzetten, naast andere blogs over genderdysforie, feminisme en actualiteiten. Stuur je vragen in via de bericht functie hieronder, en je mag me echt alles vragen en ik zal ook (bijna) altijd een antwoord geven. Om mezelf te introduceren en een eerste aanzet te geven voor deze rubriek heb ik een greep gedaan in de vragen die me reeds gesteld zijn.

LGBTQIA+?
Ik kan genoeg afvinken: Lesbisch, trans, ik heb mezelf een tijdlang geïdentificeerd als aseksueel (tegenwoordig noem ik mezelf liever graysexual), en ik neig in mijn genderidentiteit steeds meer naar Queer toe. Om het af te maken ben ik polyamoreus, vind ik mezelf een feminist en ben ik seks-positief ingesteld.

Welke voornaamwoorden moeten we gebruiken?
Goed dat je het vraagt! Ik hoor deze gelukkig steeds vaker. Graag de vrouwelijke varianten: haar en zij. Vooral géén u of mevrouw, ik voel me al oud genoeg.

Dus je bent omgebouwd?
Het woord ombouwen is zó enorm ingeburgerd dat velen er niet bij stilstaan hoe objectificerend het kan klinken: ik ben een mens met gevoel, geen garage. Ook vooraanstaande nieuwsmedia gebruiken het nog altijd graag voor een pakkende kop. Ik heb er nog ruzie over gehad met Philippe Remarque, de hoofdredacteur van de Volkskrant, en het AD gebruikte het vorige maand nog in de kop van een nieuwsbericht. Dus ik begrijp dat je dat woord gebruikt, want iedereen doet het. Stop er liever toch maar mee, ombouwen doe je met een levenloos ding, niet met een mens. Ik ben ‘ in transitie gegaan’ of ‘heb geslachtsaanpassende behandeling ondergaan’ en als je echt graag de anatomische details wilt weten: ja, ik heb dé operatie ook gehad.

Je valt op vrouwen, waarom heb je jezelf dan laten ombou… opereren, dat is met een piemel toch makkelijker?
Dude, serieus?! Dit is me dus gevraagd door een wildvreemde, op mijn werk. Staat nog altijd met stip bovenaan de lijst met ongepaste vragen. Ik weet niet eens meer wat ik er toen op heb geantwoord. Het antwoord is simpel: genderidentiteit en geaardheid zijn twee verschillende dingen. Net zoals je niet gelukkig word van het ontkennen van je geaardheid, wordt je ook niet gelukkig van het ontkennen van je genderidentiteit. Dat ik het me daarmee een stuk moeilijker maak op de relatiemarkt is collateral damage. En alsof ik samen zou willen zijn met iemand die mijn persoonlijkheid niet accepteert, pfff. Ik heb overigens niets te klagen op relationeel gebied.

Geslacht en gender, da’s toch hetzelfde?
Het begrip gender, en dat mag gewoon met een Nederlandse g-klank, is in onze taal vrij nieuw. Ik gebruik het graag om een onderscheid te maken. Geslacht is waar de verloskundige naar kijkt als je net geboren bent voor de “Hoera het is een …” (En dat is ook lang niet altijd duidelijk.) Gender is wie je bent, dat is voor de meeste mensen gelijk aan hun geslacht, maar hoeft dat zeker niet te zijn.

Je noemt jezelf feminist, waarom dan een transitie als je mannen en vrouwen gelijk stelt?
Net als bij geaardheid staat feminisme los van mijn genderidentiteit. Ik zal nooit zeggen dat ik me vrouw voel, ik voel me vooral mezelf en daar past een vrouwelijk lichaam en dito zelfexpressie het beste bij. Toegegeven sinds mijn transitie ben ik wel een stuk feministischer geworden, vooral omdat ik mijn mannelijke privileges kwijt ben geraakt en het verschil waarmee mannen en vrouwen worden behandeld heb ervaren.

Zijn je vragen nog niet beantwoord? Je kan ze me stellen via een berichtje hieronder en je mag me werkelijk alles vragen.