De lesbeau volgens Tante Jos

Deborah laatste gesprek over haar ‘lesbische dating life’ met oudtante Jos was erg frustrerend. Waarom moet ik nou een tuinbroek aan om echt lesbisch te zijn? Wat maakt het nou uit of ik mijn benen scheer?

Column

Deborah
7 juli 2017, 10:56

Ik kom weleens op een datingsite. Ik kom helaas al veel te lang weleens op een datingsite, maar daar schrijf ik vast nog een keer een andere column over. Nu wil ik het graag hebben over mijn oudtante Jos die ik een keer per twee jaar op een familiefeestje tegenkom. Mijn oudtante vraagt me altijd of ik al iemand gevonden heb en voegt er heel lief aan toe dat de dochter van de beste vriendin van haar hockeyvriendin ook lesbisch is. En dan krijg ik DE betekende blik, terwijl ze aan een kaasstengel sabbelt, eentje die tussen medelijden en kennis inzit. Hier voegt ze aan toe dat ze helemaal niet verwacht had dat ik lesbisch ben: “Je hebt lippenstift op! Je hebt geen tuinbroek aan!” Dat is voordat ze vraagt of ik het weleens met een man heb gedaan en of ik mijn oksels wel scheer. Of ik misschien shag rook. Ik ga dan op mijn Deborah-legt-het-nog-één-keer-uit stand. Het zijn net mensen hé, die lesbeau’s.

De laatste tijd schrik ik me vaak een tuinbroek met gaten erin. Want wat blijkt? Oudtante Jos zit gewoon op de datingsite waar ik ook op zit! Heel goed vermomd. Verpakt in hele leuke dames die eerst vragen wat ik precies zoek. En dan komen de vragen. “Waar val je op? Heb je het weleens met een man gedaan? Ben je mannelijk of vrouwelijk? Verzorg je jezelf” Bij de derde vraag moet ik altijd even kijken welk geslacht ik ook alweer gekregen heb, 32 lange jaren geleden. En dan leg ik uit dat karaktertrekken of haardracht niets te maken HOEFT met mannelijk of vrouwelijk. Dat ieder mens het zelf invult en dat de ouderwetse genderrollen die erbij gehaald worden dus énorm ouderwets zijn. Dat ik weleens vergeet om mijn benen te scheren omdat er een broek overheen zit. Of omdat ik geen zin hebt om mijn benen te scheren. En de man-vraag kaats ik terug: “wat als ik het met een man gedaan heb? Is dat erg?” Het antwoord kunnen jullie vast raden. Hoe kan het toch dat we de oordelen van tante Jos naar binnen hebben getrokken? Want ik kom haar vaker tegen dan dat ik wil. Last time I checked had mijn hoeveelheid make-up of mijn spijkerbroek niets te maken met mannelijk of vrouwelijk, en maakt het niet uit met welk geslacht –of genderfluid, natuurlijk!- ik het bed deel. Ik wil tante Jos heel graag op het familiefeestje laten staan, met haar niet kloppende beeld. En haar kaasstengels. En haar wil om me te koppelen aan the only lesbian in the village.

Ik ben Deborah, aangenaam. Deborah van het laat tante Jos thuis!-front.