Marjolein: Eerste ingeving

Laurence Barnes

Column

Marjolein Takman
19 July 2014, 10:01

Er is mij vaak verteld dat je eerste ingeving bijna altijd de juiste is. Mijn eerste ingevingen zijn vaak complete onzin. Er werd gevraagd of ik mee wilde op een boot tijdens de Canal Parade. In eerste instantie dacht ik: ja, leuk! In tweede instantie dacht ik: ik zit nog liever zes uur in een treincoupé met vijftien bejaarde Limburgers die een dagje naar de grote stad gaan.

Ik ken het commentaar op de Canal Parade. Het is te naakt, te wild, te extravagant en geeft een verkeerd beeld van de homogemeenschap want eigenlijk is 90% “heel normaal”. Ik betrap mezelf wel eens op zulke gedachten om daarna met mijn hoofd tegen een muur te bonken want het is een generalisatie die negens op slaat. Dan begin ik met nadenken. Ben je “niet normaal” als je eens per jaar losgaat op het grootste evenement dat jouw vrijheid om te houden van wie je wil vertegenwoordigt? Een betere reden voor een jaarlijks feest kan ik zo snel niet bedenken.

De Amsterdam Gay Pride duurt een week. Op één van de grotere onafhankelijke boekingspagina’s staat het volgende: “This year it’s from 26 July till 3 August 2014, with all major events taking place 1 – 3 August.” Als je verder zoekt, blijken die major events alleen maar feesten te zijn. Ook de hotelboekingen zijn automatisch ingesteld van 31 juli tot 4 augustus. Dat wekt de indruk dat toeristen niet voor iets anders zullen komen dan voor feesten. Mijn eerste gedachte: zo blijft dat imago van oppervlakkig zuipfestijn natuurlijk ook in stand. Maar in tweede instantie is het begrijpelijk dat deze organisatie dit zo doet. Het is een festival. Er moeten mensen komen en mensen komen nu eenmaal eerder naar een goed feest dan naar een lezing.

Het bestaan van Gay Pride laat zien dat we hier vrij zouden moeten zijn om ons op een extravagante manier te uiten. Maar ik ben net zo vrij om ervoor te kiezen dat niet te doen. Mijn voornaamste reden om niet te gaan is dat ik niet zo van mensenmassa’s houd, laat staan als ze naar me kijken. Ik accepteer dat alleen als ik iets doe waar ik goed in ben. Als ik dans op een boot, val ik overboord. Ook in tweede instantie.

Profile photo of Marjolein Takman

Door Marjolein Takman

Marjolein was de boeknerd van het blad, maar is nu alleen nog columnist. Ze studeert iets met schrijven en speelt graag drumsolo's op je meubilair.

Meer van Marjolein »