Dino: Compromisloos tegen onderdrukking en ongelijkheid

Cultuur

Gastredacteur
25 januari 2017, 17:09

Ik ben Bosnisch, immigrant, homoseksueel en moslim. Erg hè?

Dat betekent dat ik voor veel van mijn landgenoten iemand ben die hier komt om in de bouw te werken, die je baan en je man komt stelen en die een bedreiging vormt voor de nationale veiligheid.

Als homomoslim veroorzaak ik kortsluitingen in de hoofden van mijn seculiere en liberale medemens, maar ook bij radicale en neoconservatieve religieuze fanaten, racisten en islamofoben.

Ik heb vorige week dinsdag, na dertien jaar, eindelijk mijn Nederlandse nationaliteit gekregen. In die tijd heb ik alles gedaan om me in te vechten: de taal geleerd, studie afgemaakt, baan gevonden en me voor de maatschappij ingezet. En toch ben ik niet ‘Nederlands genoeg’. Ik streed met liefde, woorden en humor. Soms was ik sarcastisch en cynisch.

Maar ik ben nu vooral boos, bang en teleurgesteld. Ik ben ook moe. Overspannen. Eenzaam.

En het gevoel dat we steeds hebben: ‘dat overkomt ons nooit’, ‘het komt nooit zo ver’ stoort me het meest.

Het doet me denken aan de oorlog in voormalig Joegoslavië. Toen de eerste slachtingen in Bosnië plaatsvonden, dachten mensen dat het een paar dagen zou duren en dan voorbij zijn. Toen de eerste bommen op Sarajevo vielen, 70 km van mijn geboortestad vandaan, zeiden mensen dat we misschien de kelders moesten opruimen en klaar staan “voor het geval dat”, maar dat zoiets bij ons niet ging gebeuren. En toen vielen de eerste bommen, doden en gewonden.

Mensen zeggen dat ik deze vergelijkingen niet mag maken. Elke oorlog is anders. Vandaar dat er sinds 1800 tien keer genocide op Bosnische moslims plaatsvond.

Nu zeggen mensen, “Ja, maar, Bosnië en Balkan hebben niks met Nederland en Amerika te maken, we zijn toch het vrije en democratische Westen, geen barbaren.”

Dat klopt. Barbaren voeren geen drone-aanvallen uit, gooien geen varkenskoppen op moskeeën en schieten niet op islamitische scholen. Barbaren steken geen asielzoekerscentra in de fik en rukken de hoofddoeken van moslimmeisjes niet af. Dat zijn geen barbaren, dat zijn ‘bezorgde burgers, vrijheidsstrijders en democratie-liefhebbers’.

Bijna iedereen riep een paar maanden geleden dat Trump nooit serieus genomen gaat worden.

Een paar maanden geleden zeiden we dat hij nooit van Hillary zou winnen.

Vrijdag dachten we nog dat het allemaal zal meevallen.

Maar binnen drie uur van Trumps presidentschap gebeurde het volgende:

  • de LHBTQIA+ pagina en alle gerelateerde zoektermen van de officiële website van Het Witte Huis weggehaald
  • het xenofobe, homofobe artikel “Europe’s Islam problem and U.S. Immigration policy”, geschreven door een witte, queer feministe en academicus in gender studies werd gepubliceerd.

Maar laten we niet doen alsof dit voor het eerst gebeurt!

  • Na 9/11 publiceerde witte queer activisten, feministen en academici talloze artikelen over hoe de aanvallen op Irak gelegitimeerd zijn omdat we de onderdrukte moslimhomo en moslimvrouw moesten redden
  • Na Orlando hebben traditionele, witte LHBTQIA+ organisaties massaal geroepen dat dit een moslimprobleem is. Trump, die in een van zijn speeches de regenboogvlag ondersteboven hield, gebruikte LHBTQIA+’s alleen om moslims af te schilderen als homofoob en daarmee niet westers genoeg.
  • Dit islamofobische homonationalisme is niet exclusief voor Trump en Amerika. Dit is een exclusief Nederlands exportproduct. Onze eigen Fortuyn en later Wilders gebruikte deze islamofobe mantra: wij beschermen onze homo’s tegen de moslimbarbaren. Niet voor niets dat Wilders was uitgenodigd op een “Gays For Trump” feestje op de Cleveland State University.
  • Zowel Wilders als Trump hebben geen geschiedenis in de LHBTQIA+-emancipatie en een groot gedeelte van hun achterban staat regelmatig te zwaaien met bordjes met daarop “Homosexualism is a sin”.

De overwinning van Trump is overwinning van de witte, cis-gender hetero man die trans-, lesbische en queer vrouwen, homo-, biseksuele en transgendermensen, mensen met een interseks conditie, met een fysieke beperking of GGZ-achtergrond, andere etnische en religieuze achtergrond, en ras uitlacht, kleineert en discrimineert. Trumps slogan “America first” is de soundtrack van het land dat geregeerd wordt door irrationele angst. Waar aanzetten tot haat en vulgariteit genormaliseerd wordt. Het land waar “War on terrorism” nieuwe imperialistische impulsen kreeg.

Ik pleit voor een globale, progressieve tegenbeweging die zonder compromissen strijdt tegen alle vormen van onderdrukking en ongelijkheid. Omdat onderdrukking en ongelijkheid globaal, sociaal en politiek mainstream zijn geworden.

Om dat te bereiken mogen we:

  • geen onderdrukkingswedstrijd spelen en prioriteiten stellen, maar wel onze privileges erkennen
  • Trump en Wilders niet als de nieuwe standaard zien, maar alle vormen, niveau’s en intensiteit van discriminatie afkeuren
  • geen ruimte geven seksistische antiracisme kameraden, islamofobe homoactivisten, racistische feministes of homofobe moslimactivisten. Net als bij AH en Etos: alle combinaties zijn mogelijk.

Uiteindelijk pleit ik voor radicale solidariteit waarin iedereen hand in hand loopt tegen onderdrukkers in welke vorm dan ook.

Dino Suhonic is queer activist en directeur van Stichting Marurf. Dit is een uitreksel van de speech die hij  21 januari gaf voor “Why I March” in debat over de Women’s March.