Recensie: En toen kwam jij

De Bezige Bij

Cultuur

Marjolein Takman
24 April 2016, 16:55

De Vlaamse radiopresentator Tom de Cock en zijn man besluiten in 2010 dat ze een kind willen adopteren. Rond die tijd begint Tom met het schrijven van brieven aan zijn nog niet aanwezige kind. Dat is de basis geweest voor En toen kwam jij, een gedetailleerd verslag van een adoptieproces door een homostel.

Je zou kunnen zeggen dat een boek dat in zekere zin volledig is gericht aan een kind, niet anders kan dan verzanden in sentimentaliteit. Maar dan heb je buiten de schrijfkunsten van Tom de Cock gerekend, die er een ontzettend eerlijk en helder verhaal van heeft gemaakt, waarin de nodige humor ook niet ontbreekt.

Ondanks dat het adoptieproces zich soms maar voort lijkt te slepen, leest het boek als een trein. De observaties van Tom zijn scherp en grappig, ook als er enorm lang gewacht moet worden. Dat een adoptie sowieso niet makkelijk is, is bij de meeste mensen wel bekend. Het kindje blijft andere biologische ouders hebben. In een van de vele bijeenkomsten die Tom en zijn man bijwonen, wordt ze dan ook verteld dat het kind nooit helemaal van hen kan zijn. Dat is een van de sterkste stukken in het boek, ook al is het een pijnlijke realisatie.

In afwachting van een kind zijn blijkt ook veel praktische ongemakken te hebben. Zo verhuist het stel op een gegeven moment, omdat ze vergeten zijn dat ze een kinderkamer nodig hebben. Ook worden ze verwacht op cursussen waarvan je zou willen dat stellen die op een natuurlijke wijze een kind krijgen ze ook kunnen volgen. Op een ander moment is Tom bang dat het feit dat hij eens illegaal bloed heeft gedoneerd (ook in België mag dat als homoseksuele man niet) de adoptie in de weg staat.

Het duurt uiteindelijk maar liefst vijfenhalf jaar voor Tom en zijn man daadwerkelijk een kind in hun armen sluiten. En ja, dan wordt het inderdaad een beetje sentimenteel, maar na al die jaren wachten mag dat ook wel. En toen kwam jij is een absolute aanrader als je zelf van plan bent om een kind te adopteren, maar mijn ervaring leert: als je een twintiger bent zonder kinderwens is het ook prima leesvoer.

Profile photo of Marjolein Takman

Door Marjolein Takman

Marjolein was de boeknerd van het blad, maar is nu alleen nog columnist. Ze studeert iets met schrijven en speelt graag drumsolo's op je meubilair.

Meer van Marjolein »