Waarom de subsidieregeling voor borstvergroting bij transvrouwen nodig is

Nieuws

Danielle
17 juni 2017, 09:26

Er komt een subsidieregeling voor de vergoeding van borstprotheses bij transvrouwen. Donderdag stuurde minister Schippers een brief naar de Tweede Kamer. De details zijn nog niet duidelijk, maar de minister trekt er 2,8 miljoen euro voor uit en zegt dat de regeling in het voorjaar van 2018 in werking zou moeten gaan.

Een dergelijke regeling is vanuit patiëntenorganisaties en belangengroepen al jaren voor gestreden. Al sinds moment dat alle cosmetische ingrepen uit de basisverzekering werden geschrapt. Soms werden we blij gemaakt met initiatieven van Kamerleden. Hiernaast werden wij in 2016 al verblijd door de minister met een dooie mus: borstvergrotingen zouden voortaan vergoed worden bij álle vrouwen (cis én trans)! Indien ze minder dan 1 cm borstklierweefsel zouden hebben, dat is minder dan een vingerdikte. Zelfs met minimale borstontwikkeling kom je daar al snel overheen, terwijl er nauwelijks van borstvolume te spreken is.

Waarom is dit zo’n bevochten iets? Het sleutelwoord is passabiliteit: daadwerkelijk ‘gelezen’ worden als het gender waarmee je identificeert. Mensen beoordelen in een fractie van een seconde of de persoon tegenover hen een man of een vrouw is. Daarvoor worden allerlei kleine cues gebruikt: baard of stoppels, gezichtsvormen, postuur, verhouding tussen heup en schouders, haardracht, stem en manier van spreken. Al dat soort factoren worden in de hersenen tegen elkaar afgewogen waarna de balans uitslaat naar ‘man’ of ‘vrouw’.

“Mensen beoordelen in een fractie van een seconde of de persoon tegenover hen een man of een vrouw is.”

De aanwezigheid van boobs, of het ontbreken daarvan, legt erg veel gewicht de schaal bij het maken van de afweging of iemand een man of vrouw lijkt te zijn. Borsten worden geassocieerd met vrouwelijkheid. Transmannen proberen hun borsten daarom te verbergen met binders of wijde kleding en zien hun amputatie (die gelukkig in de basisverzekering zit) vaak als een belangrijke mijlpaal. Transvrouwen proberen juist de aanwezigheid ervan te benadrukken: met opgevulde bh’s en uitwendige protheses, of een implantaten. De Zorgautoriteit heeft in het advies voor de vergoedingsregeling van vorig jaar zelfs gezegd dat bij afwezigheid van voldoende borstvolume je hele transitie als mislukt beschouwd moet worden.

“Maar cis-vrouwen kunnen ook hele kleine borsten hebben.” Is een veelgehoord argument om vergoeding tegen te houden. Dat is ook de reden dat er een subsidieregeling wordt gecreëerd en de vergrotingen niet uit de basisverzekering worden vergoed. Cis-vrouwen hebben in de regel nog een aantal andere factoren waardoor ze gelezen worden als vrouw, transvrouwen hebben daar in de regel al een achterstand in. Daar komt bij dat, tenzij je heel vroeg in de puberteit begint met hormoonbehandelingen, transvrouwen een bredere borstkas hebben waardoor het aanwezige borstweefsel wordt uitgesmeerd over een groter oppervlak. Wat er dan groeit door de hormonen stelt dan alsnog weinig voor. Om die redenen kan een borstvergroting een aanzienlijke boost in de passabiliteit geven.

Naast al deze argumenten, voor de buitenwereld telt natuurlijk ook het zelfbeeld mee. Je lichaam overeen laten komen met je zelfbeeld is belangrijk. Het geeft zelfvertrouwen bijvoorbeeld. Jezelf vrouwelijk voelen lukt nu eenmaal beter als je in de spiegel er ook zo uitziet en je goed over jezelf kan voelen.