Waarom de beoordeling van vluchtelingen op seksualiteit direct moet stoppen

LGBT Asylum

Opinie

Manju Reijmer
8 June 2017, 18:45

Er is niets redelijk aan het huidige beleid van het IND om mensen te beoordelen op hun seksualiteit. Deze discriminerende praktijk getuigt van een Nederlandse intolerantie die direct moet stoppen. 

Sahir Ahmed (29) komt eind mei in het nieuws als hij zich verzet tegen zijn uitzetting. Afgelopen Pinksterweekend was het voor Mustafa ook raak. Aangemeld bij het IND wordt hij beoordeeld door medewerkers dat hij niet gay genoeg is. LGBT Asylum, een organisatie die zich inzet voor LGBT vluchtelingen kent meer mensen zoals Sahir en Mustafa en zet daarom een petitie op*. Terwijl het IND publiekelijk blijft beweren dat “homoseksuelen uit landen als Oeganda, Irak en Iran doorgaans een verblijfsvergunning” krijgen, zijn mensen als Mustafa en Sahir afgewezen. In hun thuisland riskeren ze hun leven.

Veiligheid zonder grenzen

De nuancerende argumenten echo-de al snel op het nieuws: “we moeten ons nu eenmaal beschermen tegen terrorisme en als we iedereen op hun woord geloven maken mensen er toch misbruik van?” Het zal mij altijd blijven verbazen hoe zeer witte mensen in volledige onschuld het argument van veiligheid durven aan te dragen als het tegen bruine en zwarte lichamen gebruikt kan worden.

Inderdaad, in Nederland verbleekt de schamele aandacht voor de campagne Niet Gay Genoeg bij de massa xenofobie waar o.a. Elsevier en Telegraaf begin dit jaar mee zegevierden (over slechts enkele asielzoekers die kleine diefstallen begingen). Het geeft uiting aan een gedachtegoed waarmee de VVD, de PVV en FvD een verkiezingsoverwinning behaalde. Nederland bewijst dat anno 2017 de prioriteit ligt bij het veiligheidsgevoel van witte mensen, niet bij tolerantie van of solidariteit met queer mensen van kleur. Het gebeurt niet alleen hierWie niet in staat is ons te respecteren, mag ons zeker niet kwalificeren.

Iedereen met een Nederlands paspoort koestert de illusie dat de bemachtiging er van een afval race mag zijn waar slechts de uitverkorenen toegang tot krijgen. Ondertussen herhalen heteromensen  een stereotype beeld van homoseksualiteit als “nichterigheid”, en positioneren mannen van kleur per definitie als het tegenovergestelde. Het is al een arrogantere vertoning van privilege om over een ander z’n lijf, kleding of seksualiteit te oordelen en de benadelen. Met de wettelijke macht aan je zijde is het levensgevaarlijk en onderdrukkend.

Zo min mogelijk gay zijn

Nu weet ik niet hoe het is om in Irak, zoals Sahir op te groeien. Ik weet enkel hoe het is om als bruine homoman in midden, wit Christelijk, Gelderland op te groeien. Homofobe opmerkingen behoren tot mijn eerste herinneringen. Al snel leerde ik dat wanneer ik mijn stem laag hield mijn klanken niet belachelijk werden gemaakt. Als ik breder liep, zaten ze minder snel aan me. Als ik bozer keek en me stoerder kleedde, lachte, duwde of bedreigde ze me minder snel. Als ik dan ook in het geheim afsprak en geen sporen achter liet, zou ik niets te vrezen hebben. Dan hoor je eindelijk de zin waar je altijd naar streefde: “oh, je ziet het niet aan je!” en je weet: ik ben veilig.

Overal ter wereld internaliseren LGBTQIAP+ mensen in onderdrukkende omgevingen alle manieren waarop je je queer eigenschappen kan verbergen. Wat als je jezelf succesvol aanpast aan heteronormativiteit maar de overheid ronselt, verkracht of simpelweg vermoordt mensen zoals jij alsnog? Je vlucht, je overleeft de vlucht, je voldoet aan de hoeveelheid papierwerk dat van vluchtelingen wordt verwacht én je hebt de moed om voor je onderdrukte geaardheid of genderidentiteit uit te komen. Dan zeggen “experts” in het land dat je veilige haven moest zijn dat je door de duizenden tactieken waarop jij hebt kunnen overleven, niet voldoet aan hún idee van “innerlijke bewustwording en acceptatie van homoseksualiteit”.

Geschikt genoeg

Ongeacht de zogenaamd verantwoordelijke maatregelen die het IND ook neemt om te garanderen dat het traject eerlijk verloopt, geloof ik voor geen seconde dat het enkel LHBTQIAP+ mensen van kleur zijn die deze beoordeling doen. Alleen statistisch al zijn er waarschijnlijk witte heteromensen onder de medewerkers. Vindt het IND hen wel geschikt genoeg?

Hoeveel studies moeten we nog uitvoeren voor we realiseren dat witte mensen eerder geneigd zijn de masculiniteit én gevaar van bruine en zwarte mannen te overschatten? Hoe veel van deze “experts” kennen überhaupt queer theory en redeneren dat seksualiteit niet gelijk staat aan daden of uiterlijk? Zelfs al komt er een feminiene bruine man zitten, de kans is groot dat onbewuste vooroordelen hem mannelijker, ouder en gevaarlijker schatten dan hij werkelijk is. Laat staan “gay genoeg”. 

De inleving en actualiteit voorbij, het kan me werkelijk niet schelen welke nuances het IND hier aan toe te voegen heeft. LGBTQIAP+ mannen van kleur afwijzen op hun seksualiteit is een racistische, homo-, lesbi-, bi- en transfobe praktijk die principieel en moreel niet goed te praten is. Het moet dan ook direct stoppen. Niemand heeft de autoriteit om voor een ander te beslissen hoe hij of zij zich identificeert naar seksuele oriëntatie of gender identiteit. Die identificatie ligt bij het individu en dient gehoord en gerespecteerd te worden. Al helemaal als het leven er van af hangt.

*Teken voor 26 juni hier de petitie van LGBT Asylum die aan de staatssecretaris wordt voorgelegd om LHBT asielzoekers bij afwijzing te laten keren naar een geschillen commissie bestaande uit gedrag- en ervaringsdeskundigen. Het is niet de perfecte oplossing, maar het is beter dan niets.

Profile photo of Manju Reijmer

Door Manju Reijmer

Meer van Manju »