Moederdag met twee moeders

“Gelukkig zijn ze een tweeling, in je eentje zou je wel heel hard moeten knutselen…”

Achtergrond

Melissa Wijnja
13 May 2018, 16:46

Moederdag zorgt altijd voor de nodige stress want mama verdient natuurlijk alleen het allerbeste. Vroeger was dat makkelijk; op school knutselde je een crêpepapieren boeket bloemen en voilà. Sem en Isa (allebei 9 jaar) mogen in de week voor Moederdag flink aanpoten, ze hebben namelijk twee moeders. Sandra, een van hun moeders, vertelt aan Expreszo hoe het is om in een klein, Fries dorpje als twee vrouwen samen kinderen te krijgen.

“Gek genoeg wonen er best wel veel homo- en lesbostellen in dit dorp. Eigenlijk hebben we helemaal geen negatieve reacties gehad. Sem en Isa zitten op een christelijke basisschool, maar iedereen respecteert ons. Ik geloof wel dat er in het begin nog een soort van voorlichting is geweest in hun klas. ‘Sommige kinderen hebben een mama en papa, anderen twee mama’s en weer andere kids hebben alleen maar een mama’. Zo’n praatje, je kent het wel. De kinderen uit de klas van Sem en Isa zijn het natuurlijk ook gewoon gewend. Zij weten niet beter.”

“Vaderdag vieren we ook, dan krijgen we gewoon nog een cadeautje”

“Het is maar goed dat ze met zijn tweeën zijn, anders zou eentje wel heel hard moeten knutselen voor Moederdag. Nu maakt de een iets voor mij en de ander iets voor Jannie. Het jaar erop wisselen ze om. Vaderdag vieren we ook nog, dan krijgen we gewoon weer een cadeautje. Inmiddels zijn Jannie en ik uit elkaar. Ze vieren het bij de moeder bij wie ze toevallig op moederdag zijn. De andere moeder ziet het cadeautje dan wel later verschijnen.”

Een kind is toch wat anders dan een poes
“Voor mij was het kinderen krijgen nooit echt een issue. Als twintiger dacht ik nog dat ik hetero was en zag ik mijzelf kinderen krijgen met mijn toenmalige vriend. Toen ik erachter kwam dat ik op vrouwen viel kende ik al veel andere lesbische stellen. Sommige van hen hadden ook al kinderen, dus het is nooit bij me opgekomen dat ik geen kinderen zou kunnen krijgen door mijn geaardheid. Waar ik wel aan twijfelde, was of ik überhaupt wel een goede moeder zou zijn. Een kind is toch heel wat anders dan een hond of een poes.”

“Jannie wilde heel graag kinderen. Toen we vier jaar samen waren voelden we dat we er echt aan toe waren. We gingen op zoek naar mogelijkheden om via een anonieme donor een kind te krijgen. Het proces daarnaartoe ging eigenlijk heel snel, maar na zes keer proberen was Jannie nog steeds niet zwanger. Inmiddels was de regelgeving ook veranderd. Anoniem sperma doneren kon niet meer, kinderen kregen het recht om te weten wie de donor was zodra ze 18 werden.”

“We gingen op zoek naar mogelijkheden om via een anonieme donor een kind te krijgen”

“Het ziekenhuis waar we zaten stopte toen met de behandeling die wij ondergingen, en via een collega hoorden we van een ziekenhuis in Leiden waar het nog wel mogelijk was. Omdat het bij Jannie de eerste paar keren niet lukte, besloten we dat ik nu zou proberen zwanger te raken. Ook bij mij lukte het niet binnen zes keer. Uit een kijkoperatie bleek dat er verder niets mis met mij was, we hadden gewoon pech.”

Nog één kans
“Inmiddels hadden we zelf ook een donor in onze eigen omgeving gevonden, een collega van Jannie. We vonden het een fijn idee dat er ook een soort vaderfiguur in het leven van de kinderen zou zijn. Maar ook met de bekende donor lukte het niet, en ondertussen waren we al vijf jaar bezig. We hadden nog één kans om zwanger te worden, via een ivf-behandeling in Duitsland.”

“Zes eitjes werden bevrucht en per behandeling werden er daar twee van geplaatst. Met twee heb je namelijk meer kans dat er eentje blijft zitten. De eerste behandeling mislukte en bij de tweede behandeling waren de eitjes verkeerd ontdooid. Alles hing af van die laatste twee eitjes. En die bleven allebei zitten! Ik kreeg een tweeling, een jongen en een meisje. Sem en Isa. Eigenlijk twee wondertjes dus.”

“Sem is ervan overtuigd dat zijn vader een beroemde voetballer is”

“Ze weten dat ze ergens nog een papa hebben, en misschien ook nog wel halfzusjes- en broertjes. Ik probeer ze wel uit te leggen dat de donor nooit echt een papa voor ze zal zijn. Als ze 18 zijn, dan mogen ze naar hem op zoek, maar ze zullen nooit een band met hem op kunnen bouwen. Hij is een donor, geen vader.”

“Sinds kort weten ze ook dat de donor uit Duitsland komt. Sem fantaseert er dan wild op los. Hij is ervan overtuigd dat zijn papa een beroemde voetballer is. Misschien wel Ronaldo, al is die wellicht wat te jong… Soms zeggen ze dat ze wel een papa zouden willen. Dan vraag ik of ze dan liever een van hun moeders zouden willen inleveren. Dat willen ze dan ook weer niet, gelukkig.”

Sandra met haar kinderen Sem en Isa

Door Melissa Wijnja

Meer van Melissa »