Vruchtbaarheidsbehandelingen voor vrouwen worden alleen nog vergoed bij “medische noodzaak.” Dat laat Minister Bruins voor Medische Zorg weten. Het landelijke bestuursorgaan Zorginsituut Nederland vindt dat deze behandelingen niet nodig zijn voor vrouwen zonder vruchtbaarheidsproblemen. Alleenstaande vrouwen of vrouwen zonder cis-mannelijke partner hebben daardoor nu geen recht meer op een vergoeding uit het basispakket.
Begin dit jaar liet zorgverzekeraar ONVZ weten dat “alleenstaanden of homoseksuelen met een kinderwens” geen vruchtbaarheidsbehandelingen vergoed krijgen, tenzij er medisch noodzaak is. Dit deden zij in lijn met de regels van Zorginstituut Nederland. Het Zorginstituut houdt in principe de regel aan dat er niks vergoed wordt zolang je niks mankeert. Daarom komen gezonde vrouwen zonder cis-mannelijke partner niet langer in aanmerking.
Gynaecologen wijzen op de sociale noodzaak van dit vruchtbaarheidsbehandelingen voor alleenstaanden en lesbische stellen. Deze optie uit het basispakket halen, kan ook leiden tot medische risico’s. Vrouwen kunnen bijvoorbeeld op goedkopere, onbetrouwbare manieren proberen zichzelf te insemineren. Daarbij is het onduidelijk wat ‘medisch noodzakelijk’ precies inhoudt. Zoals het COC zegt: “twee vrouwen kunnen elkaar niet bevruchten. Dus hebben ze daar medische hulp bij nodig.” De ONVZ schrapte de zin uiteindelijk al na een paar dagen, maar nu is er door minister Bruins verklaard dat het Zorginstituut in zijn recht staat.
Homobelangenorganisaties spreken van indirecte discriminatie. Vrouwen in een lesbische relatie worden namelijk belemmert in het vervullen van hun kinderwens. Een petitie tegen dit besluit heeft in drie dagen al meer dan 21.000 handtekeningen opgehaald.
Over de auteur(s)
