Waar blijven de bi-mannen?

Stigma, stereotypes en slechte beeldvorming bepalen de mannelijke bi-ervaring

Katy Blackwood

Achtergrond

Laurie Bastemeijer
16 August 2018, 20:27

In de afgelopen paar jaar is de zichtbaarheid van biseksuele vrouwen enorm gegroeid, mede dankzij het uit de kast komen van verscheidene beroemdheden en het steeds vaker opduiken van goed geschreven biseksuele karakters in films en series. Openlijk biseksuele mannen blijven echter een zeldzame verschijning. We horen zowel weinig over als weinig van hen. Niet alleen in de popcultuur, maar ook in de wetenschap wordt vrij zelden naar biseksuele mannen als hoofdgroep gekeken. Kortom, de mannelijke bi-ervaring is zwaar onderbelicht. Het wordt hoog tijd om er een blik op te werpen. Met hulp van ervaringsdeskundige Tijmen bekijken we welke vooroordelen er heersen over bi-mannen en waar deze vandaan komen.

Volgens bestaande onderzoeken is er weinig verschil tussen de specifieke mannelijke bi-ervaring en de meer algemene bi-ervaring. Bekende vooroordelen, zoals dat bi’s stiekem toch het één of het ander zijn of constant uit zijn op seks, komen ook over bi-mannen voor Het blijkt dat bi-mannen evengoed last hebben van stigma vanuit hetero’s en vanuit de LH(BT+)-gemeenschap.Tijmen merkt bijvoorbeeld op dat, wanneer hij in zijn Tinder-profiel zet dat hij bi is, hij nauwelijks meer matches krijgt. Hoe zit dat?

Ben je niet gewoon homo?

Er wordt ten eerste vaak vanuit gegaan dat biseksuele mannen toch “gewoon homo” zijn of in elk geval een voorkeur hebben voor mannen. Dit idee heerst onder zowel hetero’s als LH(BT+). Vooral voor vrouwen is dit vaak een reden om niet met biseksuele mannen te willen daten. Bi-mannen zijn absoluut niet meer of minder loyaal dan monoseksuele mannen (die op één geslacht vallen), maar worden wel vaak zo behandeld. Dat is geen slimme keuze: het blijkt namelijk dat vrouwen die wél relaties aan durfden te gaan met biseksuele mannen hen vaak betere partners en vaders vinden dan heteromannen.

Het vooroordeel dat bi-mannen stiekem toch niet bi, maar homo zijn, zorgt er voor dat veel mensen het prima lijken te vinden om “te controleren.” Er wordt dan onbeschaamd naar details en percentages over verliefdheden en seksuele ervaringen gevist. Tijmen:

‘Wat ik vaak hoor van homoseksuele mannen is dat het niet kan, bi zijn, en dan gaan ze van die stereotyperende vragen stellen. Hele persoonlijke dingen. Maar veel heteromeisjes zijn ook best discriminerend. Er is bijvoorbeeld door meiden meerdere keren aan mij gevraagd of ik HIV heb. Ik heb ook eens een date gehad die gewoon te benieuwd was naar mijn biseksualiteit. Zij kon nergens anders over praten, als een soort fetisj.’

Vooroordelen over het gedrag van biseksuele mannen hebben natuurlijk hun weerslag op hoe open biseksuele mannen zijn over hun oriëntatie. Uit een recent Amerikaans onderzoek blijkt dat biseksuele mannen, vergeleken met homoseksuele mannen en biseksuele vrouwen, vaker hun seksuele identiteit geheim houden. Dit komt voor uit angst voor homo- of bifoob gedrag in de eigen omgeving. Ook het vermoeden dat uit de kast komen de bestaande (romantische) relaties van deze mannen negatief zou kunnen beïnvloeden, speelt een rol.[i]

Representatie doet ertoe.

Waarom durven nou juist bi-mannen zo vaak niet uit de kast te komen? Eén voor de hand liggende reden is het gebrek aan zichtbaarheid. Biseksuele mannen zouden zich vast comfortabeler voelen bij hun seksuele identiteit, als zij meer in contact kwamen met positieve representatie. Het is namelijk al lang bekend dat representatie een belangrijke rol speelt bij het maken en breken van stereotypen.[ii] Sterker nog: het blijkt dat mensen die in het echte leven geen LHBT+ kennen hun beeld van hen grotendeels laten afhangen van wat ze zien op hun computerscherm of op tv. Volgens het laatste GLAAD-media onderzoek is echter slechts zes procent van de LHBT+ karakters in bekende Amerikaanse series een biseksuele man, en in films is dat zelfs minder dan één procent.

Zonder positieve beeldvorming houden mensen veel makkelijker vast aan de ideeën die ze al hebben: ze worden niet uitgedaagd om kritisch te zijn op hun bestaande denkbeelden. Op dit moment representeren de meest bekende mannelijke biseksuelen vooral een zeer “extravagante levensstijl.” Daar is op zich niks mis mee, maar als er geen beelden zijn om tegenwicht te bieden en de diversiteit binnen de mannelijke bi-gemeenschap te tonen, leidt het tot een veel te eenzijdig idee over mannelijke biseksualiteit, waar veel bi-mannen zich niet mee kunnen identificeren.

“Mensen houden zonder positieve beeldvorming veel makkelijker vast aan de ideeën die ze al hebben: ze worden niet uitgedaagd om kritisch te zijn op hun bestaande denkbeelden”

Langzaamaan lijkt er gelukkig ook voor biseksuele mannen wat meer aandacht te komen in de media. In de afgelopen jaren kwamen er een paar series uit met gelaagde mannelijke biseksuele personages. Kijk bijvoorbeeld naar hoofdpersonage(!) Joe MacMillan in Halt and Catch Fire, Darryl Whitefeather in Crazy Ex-Girlfriend, James Flint in Black Sails en Magnus Bane in Shadowhunters. Het zien van verschillende typen biseksuele mannen in verschillende televisiegenres zorgt er hopelijk voor dat de mensen die nu nog niet inzien dat bi-mannen bestaan en dat hun identiteit legitiem is, dat snel zullen gaan doen. Want, bi-mannen, jullie verdienen het ook om trots te zijn op jullie identiteit!

[i] Schrimshaw, E.W., Downing, M.J. & Cohn, D.J. Arch Sex Behav (2018) 47: 219. https://doi-org.ezproxy.leidenuniv.nl:2443/10.1007/s10508-016-0762-y

[ii] Zie bijvoorbeeld: https://www.womeninc.nl/Uploaded_files/Zelf/beperkt-zicht-de-rol-van-mediamakers-in-beeldvorming799def.1b9422.pdf

Door Laurie Bastemeijer

Meer van Laurie »