Wordt het Reformatorisch Dagblad te hard aangevallen?

Met neerbuigend doen bereiken we niets

Jan Smith

Opinie

Laurie Bastemeijer
29 March 2018, 17:54

Afgelopen maandag viel bij de abonnees van het Reformatorisch dagblad niet alleen hun krant, maar ook een losse flyer in de bus. Het foldertje kwam uit de koker van Stichting Civitas Christiana, een stichting met zusterorganisaties over de hele wereld, die zich inzet ter bevordering en verdediging van de Christelijke beschaving. In Nederland kende je hen misschien al van de campagne ‘Cultuur onder Vuur’/’Red Zwarte Piet’, en nu komt daar een nieuwe bij: ‘Gezin in Gevaar’. Het moge duidelijk zijn: Civitas is een conservatieve, nationalistische organisatie die blijkbaar ook tegen homoseksualiteit is. En het Reformatorisch Dagblad helpt met het verspreiden van die boodschap door hun foldertje in 40.000 kranten te vouwen.

“De manier waarop kritiek naar het Reformatorisch Dagblad werd gesmeten irriteerde me”

Hoewel Civitas Christiana zelf niks met het gereformeerde geloof te maken heeft – het is een katholieke organisatie – kreeg op social media vooral Het Reformatorisch Dagblad de boze reacties over zich heen. Het blad heeft inmiddels gereageerd dat het geenszins de bedoeling heeft om mensen te kwetsen, en dat het niet de indruk wil wekken dat het homoseksuelen als mensen afwijst. Toch gebeurt dat in de realiteit vaak wel; na kort speurwerk op fora kom ik al genoeg persoonlijke verhalen tegen van mensen die door hun geaardheid hebben moeten breken met hun kerk, hun gemeente en zelfs hun familie. Waarbij ouders zeggen dat de kerk boven de kinderen staat. Of waar, als de ouders het wel opnemen voor hun kind, de hele familie door de buurt met de nek wordt aangekeken. Als buitenstaander kan ik mij nauwelijks voorstellen hoe het is om in zo’n gemeente op te groeien of om bovengenoemde risico’s te lopen door enkel je geaardheid, en ik snap de woede en ophef over de Civitas-folder dan ook goed. Maar ik raakte ook een beetje geïrriteerd door de manier waarop de kritiek naar het RD werd gesmeten.

Veel van de reacties waar ik voorbij scrollde, kwamen van mensen die zelf niets met deze gemeenschap te maken hebben. De Gereformeerde kerk wordt daarin vooral aangevallen op haar achtergesteldheid. Op emotioneel niveau zou ik net zo graag meespotten en die hele refo-gemeenschap een dikke vinger geven, maar ik denk wel dat ik moet oppassen met het aanvallen van een gemeenschap waar een cultuur heerst waar ik niet bekend mee ben en die ik bovenal niet begrijp. Ik denk ook dat we met neerbuigend doen al helemaal niks bereiken.  

“Ik denk dat we met neerbuigend doen niets bereiken”

De afgelopen jaren heeft het Reformatorisch Dagblad meerdere stukken geplaatst over homoseksualiteit die aansturen op discussie en het woord geven aan homo’s in hun gemeente. Er wordt in dit opiniestuk bijvoorbeeld gepleit voor het bespreekbaar maken van je geaardheid in de kerkgemeenschap, of verwezen naar groepen als Ouders en familie rondom. Daaruit blijkt dat de plek van seksuele diversiteit en de in ons land snel veranderende kijk op liefde en relaties ook in deze kring zeker wel speelt. De conclusies, die er (helaas) toch vooral op neerkomen dat handelen naar je homoseksuele verlangens zondig is vind ik benauwend en onderdrukkend; zelf zou ik liever zien dat het hele concept van institutionele religie wordt afgeschaft. Maar ik heb het voordeel niet opgegroeid te zijn in een religieus huishouden, laat staan een extreem-conservatieve, waardoor ik op een hele andere en veel negatievere manier naar dit soort gedachtegoed kijk: God betekent voor mij immers niets. De houding die de gereformeerden innemen moet in een culturele en religieuze context bekeken worden.

“Heeft het zin om de refo-gemeente belachelijk te maken om standpunten die zij met de paplepel ingegoten krijgen?”

Moet je er kritisch over zijn dat deze kerk zo anti-homoseksualiteit is? Ja, dat vind ik zeker wel. Het verspreiden van de boodschap dat homoseksualiteit zondig, onnatuurlijk en ongepast is, is heel schadelijk voor LHBT+ zowel binnen als buiten deze kerkelijke gemeenschap. Het is dan ook logisch dat mensen hier kwaad over zijn en er het liefst nu meteen iets aan willen doen. Maar gaat het helpen om de refo-gemeente belachelijk te maken en aan te vallen op standpunten die zij vanaf hun geboorte met de paplepel ingegoten krijgen? Ik betwijfel of dat iets oplevert. Ik denk dat een buitenstaander er niet te makkelijk over moet denken en er rekening mee moet houden dat een gemeenschap als deze eerst structureel zal moeten veranderen voor de mensen hierin andere denkbeelden vanuit de samenleving zullen aannemen. En die verandering is schijnbaar al gaande van binnenuit: als je die wilt bespoedigen, verdiep je er dan in en ga inderdaad het gesprek aan! Maar val in eerste plaats de denkbeelden aan in plaats van de mensen, en bedenk ook dat het tijd kost om aangeleerde ideeën los te laten. Spottende reacties of ‘erotische’ foto’s op een bericht achterlaten voelt misschien als een lekker statement, maar kan ook leiden tot alleen maar meer weerzin bij mensen die wat zij denken net zo goed als ‘het juiste’ zien.

Door Laurie Bastemeijer

Meer van Laurie »